Aktywacja sprzedaży produktu turystycznego odbywa się za pomocą następujących instrumentów promocji:
- Reklamy
- public relations
- reklama
- promocja sprzedaży
- sprzedaż osobista.
Wybór instrumentów zależy od celu promocji i możliwości finansowych jej podmiotów. Jest to również ściśle związane z cechami promowanego produktu, zasięgiem rynku, który ma zostać pozyskany, a także realizowanymi działaniami konkurencji [1].
Reklama, zgodnie z definicją opracowaną przez Stowarzyszenie American Marketing (AMA), oznacza[2]: wszelkie formy bezosobowej reprezentacji i poparcia idei, towarów lub usług przez konkretnego nadawcę (sponsora), zazwyczaj za pomocą tej komunikacji.
Wyróżnia się następujące cechy reklamy [3]:
- Prezentacja publiczna – reklama jest formą komunikacji publicznej
- Penetracja – reklama jest środkiem, który pozwala sprzedawcy wielokrotnie powtarzać odwołanie. Pozwala kupującemu otrzymywać odwołania od konkurentów i porównywać je. Prowadzone na szeroką skalę przez sprzedawcę świadczy o jego pozycji na rynku i popularności
- zwiększona przejrzystość – stwarza możliwość udramatyzowania reklamowanego produkt poprzez zastosowanie nadruku, dźwięku i koloru
- bezosobowość – reklama jest rodzajem monologu, a nie dialogiem między nadawcą a odbiorcami wiadomości
Reklama w gospodarce turystycznej może pełnić dwie funkcje:
- prezentacja produktu turystycznego
- promować sprzedaż.
Ze względu na przedmiot uderzenia można wyróżnić następujące [4]elementy:
- reklama produktu turystycznego lub jego poszczególnych elementów, w szczególności znaku (marki), którym oznaczony jest produkt turystyczny)
- reklama pośrednika sprzedającego produkt turystycznyGO
- reklama sprzedaży konkretnej oferty produktu turystycznego.
Każdy z tych rodzajów reklamy może przybierać różne formy, tj.: telewizja, kino, radio, prasa, outdoor (plakaty, tablice, neony, ekrany świetlne, banery), bezpośredni (do domu osób starszych przez agentów firmy lub listonoszy, dystrybuowanych w miejscach publicznych).
Reklamę przekazują media, wśród których wyróżniamy: programy telewizyjne i radiowe, gazety, tygodniki, miesięczniki, prasę fachową, plakaty, foldery, broszury, ulotki, listy reklamowe, środki transportu, tablice, wystawy w punkcie sprzedaży.
Cele reklamy produktu turystycznego można przedstawić w trzech grupach, w zależności od tego, czy reklama ma informować, przekonywać czy na obniżkę.
Tabela 4. Cele reklamy produktu turystycznego.
| Informowanie | |
| – Informowanie rynku o nowościach
Produkt – Zaproponuj nowy sposób Zastosowanie produktu – Informowanie rynku o zmianach cen – Wyjaśnienie, jak działa produkt |
– Opis dostępnych usług
– Korygowanie fałszywych wyświetleń – Zmniejszenie obaw konsumentów – Kształtowanie wizerunku regionu, kraju |
| – Kształtowanie preferencji marki
– Wywoływanie zmian w percepcji atrybuty produktu według kupującego |
– Nakłonienie kupującego do natychmiastowego
Kupno – Zachęcanie do rebrandingu |
| Przypomnienie | |
| – Przypominanie konsumentom, że
mogą potrzebować produktu – Przypomnienie o miejscu zakupu |
– Utrzymanie pamięci produktu w okresie
Poza sezonem – Utrzymanie wysokiego stopnia świadomości o produkcie i jego cechach |
Źródło: S. Bąk, Marketing w gospodarki turystyczne, WSHiT, Częstochowa 2000, s.34.
Reklama informacyjna odgrywa ważną rolę w promocji, której zadaniem jest wytwarzanie popytu pierwotnego. Z drugiej strony reklama motywacyjna odgrywa ważną rolę w warunkach konkurencji, w których dostawca produktu powinien wzbudzić popyt na produkt określonej marki. Reklama przypominająca jest stosowana w fazie III cyklu życia produktu (dojrzałość i nasycenie rynku). W końcu ten rodzaj reklamy jest reklamą „pocieszającą”, której celem jest zapewnienie kupujących produkt, że dokonali właściwego wyboru.
Public relations polega na[5]: „(…) porównanie postaw społecznych, politycznych i postępowania osób prawnych i fizycznych z interesem publicznym oraz w sprawie realizacji programu mającego na celu uzyskanie społecznego zrozumienia i akceptacji.” Strategia public relations polega na dostosowaniu punktu widzenia otoczenia do modelowego wizerunku, jaki dany organ (firma) chciałby wyrobić sobie na swój temat. Pozytywny wizerunek
- Organizacja reprezentuje reputację, którą udało jej się zdobyć i której cechy stały się ogólnie znane środowisku.
Celem public relations może być również przeciwdziałanie skutkom negatywnych opinii i wyobrażeń na temat organizacji (produktu). Aby osiągnąć cele, organizacja (przedsiębiorstwo) może podjąć następujące działania [6]:
- Używanie symbolu organizacji (marki)
- wpływanie na środki masowego przekazu (relacje z prasą) w celu publikowania informacji kierujących uwagę na produkt, usługę;
- inicjować reklamę produktu, tj. przekazywać potencjalnym nabywcom informacje o produkcie i wydarzeniach z nim związanych;
- rozpowszechniaćunikalne przedmioty o sobie, adresowane nie tylko na zewnątrz, ale także do wnętrza organizacji;
- dokłada starań wobec organów administracji państwowej i regionalnej, w związku z przygotowywaniem aktów prawnych lub rozporządzeń administracyjnych, w celu ochrony swoich interesów.
Public relations jest ważnym elementem działań promocyjnych miasta. Jego głównym tematem jest wizerunek propagowany do wewnątrz – wśród mieszkańców – i na zewnątrz – dla potencjalnych nabywców produktu miasta. Władze lokalne mają duże możliwości wpływania na public relations miast i inne podmioty promocji, bo to one w dużej mierze tworzą relacje społeczn.
Reklama, zgodnie z definicją American Marketing Association [8] , to: „(…) wszelkie formy bezosobowego pobudzania popytu na produkt, usługę, jednostkę transakcyjną poprzez publikację w prasie wiadomości o nich mających znaczenie handlowe lub promowanie przychylnych komentarzy w radiu, telewizji lub na scenie, które nie są opłacane przez daną osobę fizyczną lub prawną”. Rolą reklamy jest prezentowanie informacji, których zadaniem jest promowanie interesów miejsca, osoby, organizacji lub idei, a których wykorzystanie przez środki masowego przekazu odbywa się bez opłat[9].
Dla promocji produktu turystycznego za granicą ważne są takie formy reklamy, jak ilustrowane artykuły prasowe, emisje filmów telewizyjnycho walorach turystycznych danego kraju, regionu czy miasta.
Znaczenie reklamy w programie promocji opiera się na jego trzech cechach:
- Wiarygodność: Artykuły redakcyjne i opowiadania wydają się być czytelnicy bardziej wiarygodni niż kiepskie ogłoszenia;
- szeroki zakres wpływu: reklama może dotrzeć do szerokiego grona odbiorców, którzy nie mieli styczności ani z reklamą, ani bezpośrednio ze sprzedawcami;
- Przejrzystość: Reklama stwarza możliwości dramatyzowania produktu lub przedsiębiorstwa.
Reklama przyczynia się do sukcesu programu promocyjnego poprzez:
- treść informacyjna: produkty, o których można powiedzieć więcej, lepiej nadają się do publikacji;
- Niezawodność: reklama jest przydatna w razie potrzeby utrzymanie produktów , do których brakuje zaufania
- Niski koszt: reklama kosztuje znacznie mniej niż reklama w środkach masowego przekazu [10].
Promocja sprzedaży jest bardzo popularnym instrumentem promocji towarów i usług. Jest to działanie mające na celu zwiększenie lub dodanie dodatkowych korzyści do już oferowanego produktu lub usługi, takich jak: bonusy, punkty, pieczątki biorące udział w losowaniu nagród, pokazy [11].
Podstawową cechą tego typu działań jest to, że podnoszą one wartość oferowanego produktu, najczęściej z konkretną korzyścią materialną, zwiększając tym samym jego atrakcyjność i konkurencyjność.
Istnieją trzy cechy, dzięki którym promocja sprzedaży przyczynia się do poprawy stosunków wymiany [12]:
- komunikacja: techniki promocji sprzedaży przyciągają uwagę i dostarczają informacji, które prowadzą konsumenta do produktu;
- stymulacja: promocja sprzedaży obejmuje rodzaj prezentu dla konsumenta, który do czegoś zobowiązuje ;
- perswazja:promocja sprzedaży zawiera jawne zaproszenia do transakcji.
W procesie promocji miasta wykorzystanie promocji sprzętu ogranicza się głównie do sytuacji tworzenia oferty skierowanej do nabywców indywidualnych, najczęściej turystów. Dla tego segmentu klientów jest to dobry instrument zachęcający do korzystania z produktów miasta, ponieważ może to być bardzo ciekawa forma zabawy i rozrywki.[13]
Sprzedaż osobista to osobiste kontakty między sprzedawcą a klientem, podczas których oferowany produkt stara się zachęcić kupującego do zakupu lub zaakceptowania pomysłu. Podstawowym przedmiotem tego instrumentu promocji jest sprzedawca, który swoją postawą i argumentami wpływa na wybór konkretnego produktu i ostateczną decyzję o zakupie[14].
Sprzedający wykonują co najmniej jedno z następujących sześciu zadań:
- poszukiwanie i pozyskiwanie potencjalnych nabywców;
- dostarczanie obecnym i potencjalnym użytkownikom informacji o oferowanym produkcie turystycznym ;
- sprzedaż sensu stricto, tj. rozpoczęcie rozmów, zaprezentowanie produktu, udzielenie odpowiedzi na pytania i wątpliwości oraz zawarcie umowy;
- oferowanie kupującym różnych usług: doradztwo, konsultacje, pomoc techniczna itp.;
- przeprowadzanie badań rynkowych i zbieranie informacji dla firmy;
- racjonowanie produktu w sytuacji, gdy odczuwalny jest jego niedobór. Wykorzystanie tego instrumentu w procesie promocji miasta odbywa się poprzez:
indywidualne kontakty podmiotów promocji z potencjalnymi nabywcami oferty miasta. Jest to szczególnie ważne dla przyciągnięcia nowych inwestorów i segmentu turystycznego, zwłaszcza nabywców bardziej znaczących ofert wypoczynkowych. Nie bez znaczenia jest wykorzystanie sprzedaży osobistej w promocji do wewnątrz, aby przekonać mieszkańców miasta. Indywidualne, publiczne wystąpienia przedstawicieli miast lub innych liderów procesu promocji pomagają wpływać na opinie lokalnej społeczności [15].
[1] M. Czornik, Promocja miasta, Uniwersytet Ekonomiczny im. Karola Adamieckiego, Katowice 2000, s. 7475.
[2] P. Kotler,Marketing: analiza.,.,op.cit., str. 574.
[3] S. Bąk, Marketing w…, op.cit., str. 32.
[4] V.T.C. Middleton,Marketing…, op. Cit s.
[5] L. Garbarski, I. Rutkowski, W. Wrzosek, Marketing. Punkt zwrotny nowoczesnej firmy, PWE, Warszawa 2000, s. 544.
[6] S. Bąk, Marketing w gospodarce…, op.cit., str. 36
[7] M. Czornik, Promocja miasta, op.cit., str. 81-82.
[8] J. Zieleniewski, Organizacja…, op. Cit. s.
[9] S. Bąk, Marketing w gospodarce…, op.cit., str. 43.
[10] Tamże.
[11] R. Kłeczek, W. Kowal, J. Woźniczka, Strategiczne planowanie marketingowe, PWE, Warszawa 1999, s. 229.
[12] P.H. Kotler,Marketing: analiza,…, op.cit., str. 563.
[13] M. Czornik, Promocja miasta, op.cit., str. 83.
[14] R. Kłeczek, W. Kowal, J. Woźniczka, Strategiczny…, op.cit., str. 316.
[15] M. Czornik, Promocja miasta, op.cit., str. 84.