podrozdział pracy magisterskiej

podrozdział pracy magisterskiej

Na zakończenie rozważań dotyczących sfery marketingowej w klubach sportowych, warto wspomnieć raz jeszcze o działaniach PR, szerzej opisanych w pierwszym rozdziale, tutaj ukazanych w kontekście ich wpływu na funkcjonowanie tychże klubów czy organizacji zajmujących się szeroko pojętym sportem i rekreacją.

Public relations w organizacji sportowej daje szczególne efekty w budowie prestiżu i osiągania sukcesów. Imprezy sportowe, poszczególne dyscypliny sportu, są nader „medialne”. To znaczy budzą zainteresowanie środków masowej komunikacji (prasy, RTV), tym samym docierają do szerokiej publiczności, z której sport czerpie siły witalne i dzięki której istnieje, a „bohaterowie sportu” stają się naturalnymi liderami grup i zbiorowości lokalnych. Natomiast formalnym liderom sportu daje szansę nobilitacji, pozyskania sympatii podwładnych i otoczenia (organizatorów, sponsorów sportu oraz działaczy).[1]

W praktyce jednak organizacje kultury fizycznej i sportu ograniczają się do tradycyjnej reklamy i promocji uzupełniającej, nazywanej również „aktywizacją sprzedaży”, bądź w najlepszym razie do publicity, tzn. pewnego „rozgłosu”, który ma zapewnić organizacji obecność w mediach (w prasie, radio, telewizji) poza miejscem przeznaczonym na płatne ogłoszenia.

Public relations to jednak coś więcej niż publicity. To nie tylko organizacja konferencji prasowych czy wywiady udzielane dziennikarzom. Nie można się jednak dziwić uproszczonemu rozumieniu pojęcia PR w kulturze fizycznej i sporcie, jeżeli na dobrą sprawę funkcjonuje ono na polskim rynku dopiero od kilku lat. Kreowanie w społeczeństwie, a zwłaszcza w środowisku lokalnym pozytywnego wizerunku stowarzyszenia kultury fizycznej i sportu oraz podmiotów gospodarczych działających w tej dziedzinie ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia zakładanych celów strategicznych i bieżących wynikających z ich statutów i programów.[2]

Public relations to wielostronne kontakty i stosunki organizacji (klubu, OSiR) za środowiskiem zewnętrznym i wewnętrznym oraz wszelkie działania służące wywołaniu i/lub utrzymaniu zainteresowania jej pracą, a także powstaniu pozytywnego nastawienia i zaufania społeczeństwa do stowarzyszenia.[3]

Do środków i metod realizacji PR w instytucjach sportu i rekreacji należą także:

• spotkania z dziennikarzami z okazji różnych wydarzeń np. otwarcie nowego obiektu, rozpoczęcie sezonu, uruchomienie nowych usług rekreacyjnych, o których trzeba powiadomić opinię społeczną,
• konferencje prasowe, które w odróżnieniu od spotkań, wymagają dobrego przygotowania informacyjnego o instytucji sportowej,
• wywiady i wypowiedzi przedstawicieli, działaczy, zawodników organizacji w mass mediach,
• stałe kontakty rzecznika prasowego z mediami,
• relacje dziennikarskie z wydarzeń i imprez,
• artykuły pisane na zamówienie.[4]

Poza środkami medialnymi w public relations wykorzystuje się jeszcze inne instrumenty i działania:

• publikacje w drodze sprawozdania, broszury o działalności programowej i usługowej,
• materiały audiowizualne, np. instruktażowe filmy wideo, które można zaprezentować w lokalnym środowisku, by promować daną kulturę fizyczną,
• wystawy trofeów sportowych, sprzętu i ubiorów,
• kiermasze pamiątek, ubioru i sprzętu przy okazji imprez,
• zajęcia i sympozja dla specjalistów, np. kadry szkoleniowej,
• działalność społecznie użyteczna w środowisku lokalnym, np. udostępnianie obiektów sportowych,
• wspieranie działalności charytatywnej, np. pokazowe widowiska sportowe, gdzie dochód przeznaczony zostanie na dom dziecka czy szpital,
• uroczystości rocznicowe.[5]

Na obraz organizacji, który chcemy ukształtować w świadomości społecznej, składa się wiele elementów. Badania socjologiczne wykazują, że ludzie biorą pod uwagę zwłaszcza następujące cechy stowarzyszenia:

• zasięg działania,
• solidność i niezawodność,
• profesjonalizm organizacyjny,
• renomę imprez i zawodów,
• etyczne postępowanie władz i członków organizacji,
• poczucie społecznej odpowiedzialności za prowadzoną działalność,
• angażowanie się w ważne akcje społeczne.[6]

W odniesieniu do środowiska zewnętrznego – otoczenia – działania PR koncentrują się na:

• doprowadzeniu do świadomości społecznej misji organizacji,
• tworzeniu pozytywnego nastawienia środowiska społecznego do działalności stowarzyszenia, klubu itd.,
• zjednywaniu opinii publicznej do barw klubowych i jego symboli itp.[7]

Znaczącą rolę w budowaniu wizerunku i tożsamości organizacji sportowo-rekreacyjnej spełnia nazwa kreowanego podmiotu. Nie chodzi tu jednak o nazwę urzędową, oficjalną, ale o marketingowe logo – graficzny znak, symbol, emblemat klubu, wyrażony w formie graficznej i słownej, zawierający barwy klubowe (firmowe) i specjalny kształt liter tworzących akronim organizacji. Logo umieszcza się na wszystkim i wszędzie, gdzie może wywołać w psychice odbiorców pozytywne skojarzenia z działalnością klubu, OSiR. Najczęściej wykorzystywane nośniki logo to koperty, papier firmowy, wizytówki, ulotki reklamowe, prospekty, znaczki klubowe, naklejki, proporczyki, bilboardy na obiektach itd. Szczególnego znaczenia nabiera logo firmy działającej w sferze usług, gdzie nie jest możliwe oznakowanie samego produktu-usługi i w związku tym logo przedsiębiorstwa usługowego staje się marką jego produktów, wyróżnikiem działalności oraz symbolem wysokiej jakości.[8]

[1] R. Misiołowski Marketing w sporcie Promotor, Warszawa 2005, s.18-19

[2] B. Ryba Zarządzanie instytucjami sportowymi Polska Korporacja Menedżerów Sportu, Warszawa 1997, s.180-181

[3] ibidem, s.182

[4] R. Misiołowski Marketing w sporcie Promotor, Warszawa 2005, s.20

[5] ibidem, s.21

[6] B. Ryba Zarządzanie instytucjami sportowymi Polska Korporacja Menedżerów Sportu, Warszawa 1997, s.181

[7] ibidem, s.186

[8] ibidem, s.188-189