artykuły

Artykuły z marketingu

Percepcja reklamy telewizyjnej przez dzieci

Metaforyczne, barwne reklamy telewizyjne bez trudu zachwalają walory    prezentowanych   towarów.   Są   kuszące   i   efektowne.    Każdy z adresatów odbiera je indywidualnie. Reklamy te zawierają znaczny ładunek emocjonalny i przez to mają szczególną moc oddziaływania (Wolny I., 1995).

Reklama skierowana jest nie tylko do widza dorosłego, ale także i do dzieci, wywołując różne skutki, zależne od wieku, poziomu rozwoju, sytuacji materialnej rodziny. Pojawienie się reklamy w polskiej telewizji skłania do refleksji nad badaniami z tego zakresu (Bromboszcz E., 1993).

W   zależności   od   wieku   dziecka  i  poziomu   jego   poznawczego emocjonalnego  rozwoju,  różny  jest  odbiór  reklamy, zrozumienie jej celu i wywierany przez nią wpływ. Chociaż zmienia się stopniowo przekonanie o wiarygodności zawartych w niej informacji, reklama telewizyjna staje się niewątpliwie   jednym  z  ważnych  czynników   oddziałujących na dziecko w toku rozwoju jego społeczno-ekonomicznego myślenia i zachowania (Bromboszcz E., 1993).

Rozumieją sens, cel i zawartość treści reklam. Pojmują, że jest to program, który zachęca, informuje i prezentuje to, co klienci mogą na rynku kupić (Masiuk T., 1994).

Jednakże uwaga skupiana przez dziecko na reklamie telewizyjnej związana jest z poziomem rozwoju poznawczego i skorelowana z nimi negatywnie.  Uwaga  małych  dzieci  dotyczy wszystkich reklam, natomiast w starszym wieku jest zróżnicowana (Bromboszcz E., 1993).

Pytane o to, co to jest reklama telewizyjna, tworzyły swoje określenia. Oto kilka wypowiedzi dzieci:

– To taka rzecz, że opowiada, co kupić.

– Takie coś, co człowiek kupuje, można to w telewizji zobaczyć.

– To się różne rzeczy reklamuje.

– Co ludzie potrzebują, ludzie występują i mówią.

Pojęcie celu reklamy postrzegały następująco (odpowiadając na pytanie: Po co są reklamy?):

– Żeby wiedzieć, co kupić.

– Żeby zachęcać do kupowania.

– Żeby doradzić, żeby kupować, jakie mogą być rzeczy.

– Można się dużo dowiedzieć o praniu, żeby nie było plam.

– Można się dowiedzieć, żeby nie chorować na próchnicę,(Masiuk T., 1994).

Dzieci potrafią wskazać różnych adresatów reklam. Wiedzą, że są reklamy prezentujące produkty dla dzieci, dorosłych, kobiet i mężczyzn. Wskazują na grupy, rodzaje towarów, np. zabawki, słodycze, produkty spożywcze, kosmetyki, środki czystości, sprzęt audio-video i samochody (Masiuk T., 1994).

Potrafią powiedzieć, czego można dowiedzieć się z reklamy, wiedzą, że w ten sposób można poznać całą gamę przeróżnych towarów, gdzie je można kupić i jak służą człowiekowi (Masiuk T., 1994).

W jednym z badań stwierdzono, że 6-latki skupiały pełną uwagę na 50% reklam, 12-latki na 33% (Bromboszcz E.,1993).

Istotną kwestią charakteryzującą sposób postrzegania reklam telewizyjnych przez dzieci jest to, czy filmy te mówią ich zdaniem prawdę, czy też są fałszem (Kossowski P., 1999, s.170).

Dla większości najmłodszych dzieci reklamy telewizyjne są wiarygodne, „zawsze mówią prawdę”. Przedszkolaki jednakowo interesują się reklamami produktów dziecięcych jak i tych dla dorosłych (np. środki piorące i higieniczne) uważając te ostatnie za adresowane właśnie do nich (Kossowski P., 1997).

5/5 - (1 vote)

Co to jest handel elektroniczny?

W większości przypadków odpowiedź będzie prosta: wybieramy towar lub usługę, korzystając z katalogu publikowanego w Sieci na stronach WWW, płacimy podając swój numer karty kredytowej lub korzystając z systemu elektronicznych pieniędzy.

Oczywiście, świat jest nieco bardziej skomplikowany i rozwiązań jest więcej, ale powyższe czynności są dominujące. Zmieniają się formy sklepów i formy płatności, ale prawie zawsze oparte są na serwerach i przeglądarkach WWW. Cechami wyróżniającymi handel elektroniczny są natychmiastowość dokonywania zakupów i brak ograniczeń (przynajmniej technicznych), dotyczących lokalizacji stron transakcji. Jedynym nośnikiem informacji są bity przesyłane przez sieć telekomunikacyjną – bez papieru, pieczątek, podpisów. Powoduje to oczywiście problemy z zaufaniem co do autentyczności kupującego, sprzedającego i waluty, którą się posługują, ale nowoczesna kryptografia potrafiła znaleźć bezpieczne rozwiązania.

Transakcje elektroniczne mogą być bezpieczne, tak więc należy sądzić, że w ciągu najbliższych 2 – 3 lat elektroniczny handel stanie się w Internecie normalną codziennością.

Handel elektroniczny, znany również jako e-commerce, odnosi się do zakupu i sprzedaży towarów lub usług za pośrednictwem Internetu. Technologia ta przekształciła tradycyjny sposób prowadzenia handlu, otwierając nowe możliwości dla przedsiębiorstw i konsumentów na całym świecie.

Pierwszym krokiem w procesie handlu elektronicznego jest założenie sklepu internetowego, gdzie przedsiębiorstwa mogą wyświetlać swoje produkty lub usługi. Strona ta działa podobnie do fizycznego sklepu, z tym wyjątkiem, że klienci mogą przeglądać i kupować produkty online o każdej porze dnia i nocy, niezależnie od swojego miejsca zamieszkania. Wszystko, czego potrzebują, to połączenie z Internetem.

Transakcje w handlu elektronicznym są zazwyczaj przeprowadzane za pośrednictwem systemów płatności online, takich jak PayPal lub karty kredytowe. Po złożeniu zamówienia i dokonaniu płatności, produkty są wysyłane do klienta za pośrednictwem kuriera lub poczty. W przypadku usług cyfrowych, takich jak oprogramowanie czy muzyka, mogą one być dostarczane do klienta natychmiast po zakupie za pośrednictwem pobrania cyfrowego.

Handel elektroniczny otworzył drzwi do globalizacji handlu. Przedsiębiorstwa mogą teraz dotrzeć do klientów na całym świecie, zwiększając swoje rynki zbytu i tworząc nowe możliwości biznesowe. Dla konsumentów, handel elektroniczny ułatwił porównywanie cen i produktów, co zwiększa konkurencję i prowadzi do lepszych ofert.

Jednym z największych wyzwań w handlu elektronicznym jest zapewnienie bezpieczeństwa transakcji. Firmy muszą zainwestować w technologie bezpieczeństwa, takie jak szyfrowanie, aby chronić dane klientów i zapewnić im bezpieczne i zaufane środowisko zakupów.

Mimo tych wyzwań, handel elektroniczny nadal rośnie w szybkim tempie. Wpływ na to mają takie czynniki jak rosnąca liczba użytkowników internetu, postęp technologiczny, zmieniające się zachowania zakupowe konsumentów i ciągłe innowacje w dziedzinie handlu elektronicznego.

Wraz z ewolucją handlu elektronicznego pojawiają się nowe modele biznesowe, takie jak handel mobilny (m-commerce), gdzie zakupy są realizowane za pośrednictwem smartfonów czy tabletów, czy handel społecznościowy (s-commerce), który integruje zakupy online z mediami społecznościowymi.

Handel elektroniczny to dynamiczny i innowacyjny sektor, który przekształcił sposób, w jaki prowadzimy handel. Jego rosnący wpływ oznacza, że przedsiębiorstwa muszą teraz dostosować swoje strategie, aby uwzględnić możliwości i wyzwania, jakie niesie ze sobą handel elektroniczny.

5/5 - (2 votes)

Zakup i jego ocena

Dokonanie oceny możliwych do zaakceptowania produktów prowadzi do powstania zamiaru zakupu. Zamiar zakupu ma bardzo istotne znaczenie w podejmowaniu decyzji o zakupie, choć jeszcze jej nie przesądza. Zakup jest bowiem funkcją zamiaru zakupu oraz sytuacji, w której znajduje się konsument.

Do najistotniejszych czynników sytuacji, w której znajduje się konsument należą:108

  • warunki fizyczne (np. dźwięk, światło, temperatura),
  • warunki społeczne (np. osoby towarzyszące, normy grupowe, wzory zachowań),
  • warunki wynikające z istoty sytuacji (np. przyczyny zakupu),
  • czas w procesie podejmowania decyzji (np. pora dnia, presja czasu),
  • warunki towarzyszące samemu aktowi zakupu (np. nastrój, posiadanie gotówki).

Na zamiar zakupu mogą mieć także wpływ nieoczekiwane czynniki sytuacyjne (np. utrata pracy, nagły przypływ gotówki, brak konkretnego produktu w sklepie).

Podejmowanie przez konsumenta decyzji o zakupie nie odbywa się zawsze w taki sam sposób. Różnicowanie tego procesu zależy przede wszystkim od rodzaju produktu, którego dotyczy. Można wyodrębnić trzy grupy produktów:

  • produkty częstego zakupu (np. artykuły pierwszej potrzeby),
  • produkty okresowego zakupu (np. odzież),
  • produkty epizodycznego zakupu (np. produkty luksusowe, dobra trwałego użytku).

Ze względu na kryterium produktu, którego dotyczy decyzja, można wyróżnić kilka ich rodzajów:

  • decyzje nawykowe mające charakter zrutynizowany, bazują na zjawisku lojalności konsumentów wobec marki produktu, punktu sprzedaży detalicznej itp. Dotyczą one głównie produktów częstego zakupu,
  • decyzje rozważne odzwierciedlają cały złożony proces podejmowania decyzji i dotyczą głównie produktów epizodycznego zakupu,
  • decyzje impulsywne charakteryzują się bardzo niskim stopniem rozwagi i krótkim czasem namysłu. punktu widzenia stopnia zaangażowania się konsumenta.

W rozważaniach przed dokonaniem zakupu decyzje można podzielić na:

l. decyzje nowe (autentyczne, nierutynowe, nieprogramowe), które dzielą się na:

  • decyzje rozważne (przemyślane) z pełnym rozwinięciem problemu zakupu, czyli zaspokojenia potrzeb (np. kupno nowego towaru),
  • decyzje rozważne z częściowym rozwiązaniem problemu (np. kupno towaru znanego na rynku, gdy wybór dotyczy marki towaru),
  • decyzje natychmiastowe – impulsywne, spontaniczne, improwizowane.

2. decyzje rutynowe – nawykowe, stereotypowe, automatyczne, zwyczajowe. zaprogramowane.

Inaczej klasyfikuje decyzje zakupu H. Assael.109 Wyróżnia on dwa kryteria podziału decyzji:

  • kryterium rozbudowanego procesu decyzyjnego,
  • kryterium znaczenia decyzji dla konsumenta

Na podstawie tych kryteriów zbudował on macierz decyzji zakupu (tabela 3.3.).

Tabela 3.3. Typy sytuacji decyzyjnych zakupu towarów konsumpcyjnych.

Kryterium znaczenia zakupu dla   konsumenta
Decyzje zakupu o dużym znaczeniu Decyzje zakupu o małym znaczeniu
Kryterium rozbudowanego procesu Pełny proces podejmowania decyzji I

Kompleksowe podejmowanie decyzji

 II

Szukanie urozmaicenia
Kryterium procesu decyzyjnego   konsumenta  

Zwyczaj

 III

Lojalność wobec marki

 IV

Inercja

Źródło: I. Rudnicki, op. cit., s. 97

Typ I procesu decyzyjnego przedstawia znacznie rozbudowane procesy poznawcze. Konsument w procesie decyzyjnym bierze pod uwagę i porównuje wiele możliwych wariantów zakupu towaru. Jest to sytuacja charakterystyczna dla zakupu towarów drogich, skomplikowanych technicznie, mających dla nabywcy duże znaczenie prestiżowe, stwarzających różnego rodzaju ryzyko.

Typ II procesu decyzyjnego charakterystyczny jest dla sytuacji, w której zakup towaru wiąże się z niewielkim ryzykiem w przypadku podjęcia błędnej decyzji, jest powodowany chęcią odmiany, „znudzeniem” określoną marką lub modelem towaru.

Sytuacja decyzyjna III jest charakterystyczna przy powtarzaniu decyzji podjętych w przeszłości ze względu na zadowolenie konsumenta z poprzednich zakupów. W tym przypadku procesy poznawcze i decyzyjne są uproszczone, zaś poszukiwanie informacji ma ograniczony zakres lub nie występuje w ogóle. Lojalność wobec określonej marki pozwala na oszczędność czasu i wysiłku związanego z zakupem.

Sytuacja decyzyjna IV charakteryzuje się również powtarzaniem decyzji zakupu z poprzednich okresów, ale nie dlatego, że dokonano optymalnego wyboru w przeszłości lecz ze względu na inercję konsumenta, jego niechęć do angażowania się w poszukiwanie informacji, dążenie do wygody.

W wyniku dokonania zakupu pojawia się u konsumentów stan satysfakcji (zadowolenia) bądź braku satysfakcji (niezadowolenie).

„Zadowolenie nabywcy jest funkcją zbieżności między oczekiwaniami konsumenta a postrzeganym «sprawowaniem się» produktu. Jeśli produkt sprawuje się gorzej niż konsument oczekiwał – będzie on rozczarowany, jeśli produkt sprosta oczekiwaniom – konsument będzie zadowolony, jeśli przewyższy oczekiwania – konsument będzie zachwycony. Te odczucia mogą mieć ogromny wpływ na to, czy konsument kupi ten produkt jeszcze raz w przyszłości i czy będzie on wyrażał o nim pozytywne opinie”.110Konsekwencją stanu satysfakcji jest wykształcenie się zjawiska lojalności nabywców.

Lojalność oznacza dokonywanie zakupów towarów tej samej marki, w tym samym miejscu sprzedaży lub od tego samego sprzedawcy. Może mieć charakter niepodzielny lub podzielny. Lojalność o charakterze niepodzielnym oznacza sytuację, w której konsument dokonuje w pewnym okresie zakupów wyłącznie produktu jednej marki. Lojalność o charakterze podzielnym wiąże się z dokonywaniem na przemian lub równolegle zakupów dwóch marek. Zjawisko lojalności konsumentów wiąże się z wykształceniem pozytywnych opinii o produkcie, sprzedawcy, producencie, marży handlowej itp.

Niezadowolenie z dokonanych zakupów prowadzi do powstania zjawiska dysonansu pozakupowego. Zjawisko to jest związane z przeświadczeniem konsumenta o podjęciu przez niego niewłaściwe decyzji. Wątpliwości konsumenta dotyczące zasadności podjętej decyzji pojawiają się najczęściej w sytuacjach, w których:111

  • zakup z pewnych powodów musiał być zrealizowany,
  • odrzucone warianty rozwiązania miały w dużym stopniu cechy pożądane,
  • liczba dostępnych alternatyw wyboru była znaczna,
  • decyzja miała charakter tzw. decyzji rozważnej, a jej znaczenie było istotne.

Niezadowolony konsument będzie się starał zredukować dysonans ponieważ jak każda istota ludzka dąży do stworzenia wewnętrznej harmonii, logiki albo zgodność miedzy swoimi opiniami, wiedzą oraz systemem wartości.

108 L. Garbarski, I. Rutkowski, W. Wrzosek, op. cit., s. 138

109 L. Rudnicki, op. cit., s. 97-98

110 Ph. Kotler, op. cit., s. 183

111 L. Garbarski, I. Rutkowski, W. Wrzosek, op. cit., s. 138

5/5 - (2 votes)

Konflikty patentowe

W Internecie adresy opisane są przez ciągi znaków tzw. domen. Pojawia się kwestia, kto powinien je przyznawać i czy proces ten ma podlegać przepisom o znakach towarowych i zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Jest to sprawa zasadnicza dla możliwości ochrony i stosowania marek. Gwałtowny wzrost liczy tych adresów prowadzi do coraz wyraźniej rysującego się niebezpieczeństwa konfliktu oznaczeń. Normalizacja prowadzi jednak wiele problemów prawnych, związanych głównie z tym, że adres internetowy nie jest na gruncie prawa tożsamy z identyfikacją firmy, a stanowi jedynie oznaczenie danego komputera w sieci.

W poszczególnych krajach stworzono organizacje przyznające adresy sieciowe – w Polsce jest to NASK. Nie komunikują się one ze sobą, co prowadzić może do konfliktów i nadużyć przy wybieraniu domen. Sprawdzane jest bowiem, jedynie czy konkretna domena nie jest już używana, nie określa się natomiast czy propozycja zawiera nazwy zastrzeżone. W Stanach Zjednoczonych zdarzyło się już, że zawłaszczono znaki handlowe zgłaszając je jako adresy internetowe. Dziennikarz magazynu Quintter podał jako oznaczenie swego adresu „www.mcdonalds.com”, co wywołało sprzeciw McDonaldsa i wygranie przez niego precedensowej sprawy. Natomiast w Mannheim 8 maja 1996 roku sąd wydał pierwsze orzeczenie dotyczące adresu internetowego. Było to wynikiem uzyskania przez pewną spółkę adresu „www.heidelberg.de”, przeciw czemu zgłosiło sprzeciw miasto Heidelberg, który został rozpatrzony na jego korzyść.

Konflikty patentowe są nieuniknionym aspektem świata biznesu, zwłaszcza w takich sektorach jak technologia, biotechnologia, farmacja i innowacyjne przemysły. Wynikają one z tego, że wiele firm jest zainteresowanych ochroną swoich wynalazków i innowacji, aby zapewnić sobie konkurencyjną przewagę na rynku.

Patenty są przyznawane przez rząd i dają ich posiadaczom wyłączne prawo do produkcji, sprzedaży i korzystania z wynalazku na określony okres czasu. Patenty są wydawane w celu nagradzania wynalazców za ich pracę i zachęcania do dalszego tworzenia innowacji. Jednak kiedy dwie firmy twierdzą, że mają prawo do tego samego wynalazku, może dojść do konfliktu patentowego.

Jeden z najbardziej znanych przykładów konfliktu patentowego dotyczył gigantów technologicznych Apple i Samsung, którzy przez wiele lat toczyli sądowe spory na całym świecie. Konflikt rozpoczął się, gdy Apple oskarżył Samsung o naruszenie patentów związanych z technologią smartfonów, twierdząc, że Samsung skopiował wiele z ich innowacyjnych funkcji, takich jak technologia dotykowego ekranu. Samsung kontratakował, twierdząc, że to Apple naruszyło ich patenty.

Konflikty patentowe mogą mieć poważne konsekwencje, zarówno dla firm, jak i dla konsumentów. Firmy mogą ponieść duże koszty związane z walką sądową, co może wpłynąć na ich zdolność do inwestowania w badania i rozwój. W niektórych przypadkach konflikty te mogą również prowadzić do ograniczenia dostępności produktów na rynku, jeśli sąd zdecyduje o nałożeniu zakazu sprzedaży na określone produkty.

Mimo to, konflikty patentowe odgrywają ważną rolę w ochronie praw intelektualnych i zachęcaniu do innowacji. Bez systemu patentowego, firmy mogłyby kopiować wynalazki innych bez konsekwencji, co zniechęciłoby do inwestowania w badania i rozwój nowych produktów. W idealnym świecie, system patentowy powinien działać tak, aby równoważyć te dwa cele, chroniąc prawa wynalazców, a jednocześnie promując konkurencję i innowacje.

5/5 - (3 votes)

Sytuacje wymagające istotnego zaangażowania konsumentów

Sytuacje wymagające istotnego zaangażowania konsumentów charakteryzują się:

  • poświęceniem zakupom znacznej ilości czasu,
  • aktywnym i intensywnym poszukiwaniem informacji o produkcie,
  • dostrzeganiem znacznych różnic między oferowanymi markami produktów,
  • częstym dysonansem po dokonaniu zakupu.

W takich sytuacjach producenci i sprzedawcy powinni uwzględniać fakt, iż postawy konsumentów są zazwyczaj dość trwałe i bardzo trudno jest je zmienić. Zakup jest najczęściej związany ze zjawiskiem lojalności konsumentów wobec marki. W tych sytuacjach znaczenia działań reklamowych znacznie spada. Przedmiotem decyzji zakupu mogą być bardzo różne produkty. Generalnie można rozróżnić trzy grupy.

Produkty częstego zakupu (np. żywność, napoje, gazety). Czas i wysiłek związany z zakupem tych produktów jest bardzo niewielki. Okres planowania zakupu jest bardzo krótki. Potrzeba w takich sytuacjach jest zaspokajana natychmiast. Produkty o tym charakterze zakupuje się bardzo często i mają one niewielkie znaczenie dla konsumenta.

Produkty okresowego zakupu (np. ubrania, meble, art. gospodarstwa domowego). Konsument wkłada w zakup takich produktów więcej wysiłku i dłużej go planuje. Zaistniała potrzeba zaspokajana jest w dość długim okresie czasu. Produkty tego typu zakupywane są dość rzadko i z reguły mają duże znaczenie dla nabywcy.

Produkty epizodycznego zakupu (np. luksusowe samochody, projekty domów, ekstrawaganckie i drogie stroje). Znaczenie tych produktów jest różne dla różnych konsumentów. Czas i wysiłek też zależy od osobowości dokonującego zakupu. Małą rolę odgrywa tu też cena produktu, choć zakup jest planowany relatywnie długo.

W procesie zakupu poszczególnej kategorii produktów można wyróżnić cztery rodzaje decyzji podejmowanych przez konsumenta:

  • decyzje rozważne,
  • decyzje nierutynowe,
  • decyzje nawykowe,
  • decyzje impulsywne.

Decyzje rozważne są związane z sytuacją, gdzie ujawniają się wszystkie fazy podejmowania decyzji o zakupie. Dość dużo czasu zajmuje wówczas rozpoznanie sposobów zaspokajania zaistniałej potrzeby oraz ocena dostępnych możliwości wyboru. Przedmiotem zakupu są najczęściej drogie, złożone technicznie produkty, wobec których doświadczenia konsumentów są znikome. Zakupowi towarzyszy wysoki stopień ryzyka, natomiast czas na podjęcie decyzji jest dość długi. Typowymi przykładami decyzji rozważnych są te, które dotyczą kupna pierwszego samochodu, ważniejszych artykułów gospodarstwa domowego.

Z decyzjami nierutynowymi mamy do czynienia wtedy, kiedy w podejmowaniu decyzji występują wszystkie fazy, choć czas poświęcony każdej z nich nie jest tak długi, jak w przypadku decyzji rozważnych. Decyzje te zazwyczaj dotyczą produktów, które już kiedyś były nabywane. Stopień ryzyka związanego z zakupem jest umiarkowany, a rozpatrując alternatywy wyboru bierze się pod uwagę posiadane doświadczenia, presje czasu oraz znaczenie produktu dla konsumenta. Decyzje nierutynowe pojawiają się najczęściej przy zakupie mebli, odzieży, wczasów czy wycieczki, upominku.

Decyzje nawykowe dotyczą sytuacji, w których dominuje rutyna i przyzwyczajenie. Podejmowanie decyzji o zakupie jest proste i nie obejmuje zazwyczaj wszystkich faz. Czas poświęcony zastanawianiu jest krótki, a dokonywany wybór w zasadzie bazuje na własnym doświadczeniu konsumenta. Zakupy takich produktów często się powtarzają, a dostrzegane ryzyko staje się małe lub w ogóle nie występuje. Nabywane produkty są na ogół dosyć tanie. Dotyczy to produktów codziennego użytku, nabywanych niemal codziennie.

Wśród decyzji podejmowanych przez konsumentów szczególne miejsce zajmują decyzje impulsywne, czyli decyzje podejmowane natychmiast pod wpływem określonego impulsu. Impulsem może być widok nieznanego produktu, okładka kolorowego czasopisma, niespodziewana obniżka cen, sugestia sprzedawcy lub też sprzyjający nastrój samego kupującego. Duży wpływ na takie zakupy ma również reklama. Cechą charakterystyczną tych decyzji jest to, że nie są one wcześniej planowane. Jak wykazują badania, produkty kupowane pod wpływem impulsu charakteryzuje najczęściej:

  • niska cena,
  • masowa dystrybucja,
  • sprzedaż w systemie samoobsługi,
  • intensywna reklama,
  • dobre wyeksponowanie w sklepie,
  • niewielkie rozmiary,
  • łatwość przechowywania.

Skupienie uwagi na nabywcach powinno być punktem wyjścia wszelkich działań reklamowych. Wiedza o konsumencie i jego postępowaniu na rynku jest konieczna do opracowania skutecznej kampanii reklamowej. Wszelkie, bowiem działania firmy w zakresie reklamy kierowane są właśnie do konsumentów i przez nich oceniane. O tym czy firma odniesie sukces decydują właśnie konsumenci. Trudno jest, bowiem mówić o jakiejkolwiek działalności gospodarczej tam gdzie nie ma konsumentów skłonnych nabywać oferowane produkty lub usługi.

5/5 - (2 votes)