Struktura symbolu

Symbol firmowy może pracować na korzyść firmy, jeżeli zawsze będzie stosowany w poprawnej formie i w odpowiednim kontekście. I tak, na przykład symbol uznanego funduszu inwestycyjnego na tanim plastikowym długopisie będzie mezaliansem prestiżu i tandety, symbol klubu młodzieżowego wykonany ze szlachetnego kamienia będzie świadczył o złym smaku jego twórców. Symbole firmowe wpływają na konstruowanie marketingu firmy. Swoją formą prezentują osadzenie kulturowe firmy, poprzez umiejętne stosowanie i dopasowanie do wielkości i potrzeb firmy oddają jej charakter, zapewniają spójność wszelkich elementów identyfikacji wizualnej, łatwe zarządzanie i używanie wszelkich narzędzi marketingu. Te symbole, które są poprawnie opracowane i używane, tworzą styl i charakter firmy. Pojawia się jednak wiele zagrożeń, spośród których za najważniejsze można uznać: powierzchowne traktowanie znaczenia symbolu, niezrozumienie jego struktury, zasad plastycznych i użytkowych, niekompletne wdrożenie elementów tworzących jego formę, niekonsekwentne stosowanie, niekontrolowane modyfikacje i zmiany.

Innym typem niebezpieczeństw są zagrożenia prawne. Symbole mogą być chronione prawnie pod warunkiem zarejestrowania ich w urzędzie patentowym. Trzeba jednak pamiętać, że nie każdy symbol może być zarejestrowany. Nawet te indywidualnie projektowane- ze względu na swoje podobieństwo do istniejących form i możliwości pomyłki- mogą być odrzucone. Gwarancję zapewnia tylko profesjonalna metoda projektowa i badania rejestrowalności, i to nie tylko w Polsce, ale, w przypadku eksportu, także na świecie.

Budowa i struktura symbolu kształtuje się wokół kilku aspektów: czy symbol tworzy formę spójną czy wieloczłonową; czy jego wyraz jest silny czy słaby; czy jego struktura jest zhierarchizowana czy płaska; czy jego odbiór jest prosty czy skomplikowany? Wymienione parami elementy składowych struktury i budowy symbolu pozwalają ocenić jego przydatność dla danej firmy. Rodzi się więc pytanie, jak programować dobry symbol firmowy. Powinien on odwzorowywać zgodność elementów tożsamości z celami i strukturą firmy i prezentować swoimi cechami strategię gospodarczą. Są to bardzo abstrakcyjne stwierdzenia, dalekie od oceny opartej na emocjonalnych kategoriach typu „podoba się lub nie”. Istnieje psychologia form i barw, istnieją zasady postrzegania i deformacji optycznych, istnieje kultura, w której żyjemy i w której dany znak będzie funkcjonował. Na przykład kolor czerwony jest kolorem dynamicznym, prezentującym ideę ruchu i doskonale nadaje się do zbudowania symbolu firmy transportowej.

Programując symbol, powinniśmy pamiętać o minimalizowaniu niedogodności i kosztów związanych ze stosowaniem symbolu. Przy dużych nakładach druku materiałów reklamowych, dodatkowy kolor zastosowany do poprawnej reprodukcji symbolu może podnieść koszt o kilkanaście procent. Symbol gwarantuje przewagę nad konkurentami, jeżeli zastosowane układy i formy będzie charakteryzowała siła oddziaływania, spójność wszelkich elementów i unikatowość lub odmienność od konkurencji.

5/5 - (2 votes)

Standardy symbolu firmowego

Samo opracowanie plastyczne nie zapewnia poprawności stosowania podstawowych elementów tożsamości wizualnej. Wielość form i technologii, ich dostępność oraz cechy indywidualne mają wpływ na obraz plastyczny przedsiębiorstwa. Niezbędne jest opisanie zasad stosowania symbolu firmowego tak, aby na każdej formie, na której zostanie umieszczony, odwzorowywał poprawnie charakter firmy. Opracowanie powinno być zamknięte księgą standardów, wzornikiem wszystkich dozwolonych form z opisem reguł ich stosowania. Księga standardów symbolu firmowego powinna obejmować następujące zagadnienia:

  • zasady umieszczania symbolu, w tym: pole podstawowe symbolu, układy pionowe, układy poziome, funkcje oraz podział zastosowań poszczególnych form symbolu, plastyczne reguły stosowania form symbolu oraz ich hierarchia;
  • układy kompozycyjne, czyli główne zasady kompozycyjne, zestawienia i proporcje poszczególnych form;
  • zależność kolorów firmowych od technik poligraficznych, w tym: zmiany kolorów w zależności od technologii i materiałów, opisy kolorów dla poszczególnych technologii, zmiany kolorów przy różnych technikach wykończenia;
  • zasady stosowania kolorów, czyli podstawowe funkcje kolorów, kod kolorystyczny w oznakowaniu, zasada rozbudowy systemu kolorów firmowych;
  • uzupełniające elementy graficzne, w tym: zasada stosowania elementów graficznych, relacje plastyczne z symbolem, sposoby umieszczania elementów graficznych, opis funkcji elementów graficznych w oznakowaniu;
  • zestawienia użytkowe symbolu: podstawowe bloki informacyjne, opis typograficzny bloków, zestawienia bloków informacyjnych ze znakiem i elementami grafiki;
  • obszary ochronne symbolu: odległości dla bloków tekstu, znaków graficznych;
  • dobór materiałów i technologii: kod znaczeniowy materiałów, opis podstawowych materiałów i technologii, funkcje poszczególnych materiałów.
5/5 - (2 votes)

Symbol firmowy

Symbol firmowy rozumiany jako narzędzie marketingu i komunikacji nie jest tylko znakiem graficznym. Jest zestawem wielu często różnych form, układów i elementów uzupełniających, decydujących o charakterystycznym obrazie firmy. Forma symbolu zależna jest od potrzeb przedsiębiorstwa, profilu i zakresu działania, skali i potencjalnych nośników oznakowania, mediów rozpowszechniania, planowanych zmian bądź rozbudowy, relacji z innymi elementami tożsamości, używanych standardów, czy też panującej mody. Innym symbolem powinien się posługiwać zakład produkcyjny, innym firma usługowa, a jeszcze inny charakterystyczny jest dla firm handlowych. Symbol powinien przedstawiać rangę przedsiębiorstwa, jego aspiracje. Ważne jest prawidłowe osadzenie tego podstawowego elementu tożsamości w kulturze danej branży. Symbol firmowy posiada wiele cech graficznych i elementów składowych. Uzupełniany powinien być formami i elementami zgodnymi ze sobą co do formy, znaczenia i założonych funkcji. Zasadnicze elementy systemu symbolu firmowego to:

  • wersje podstawowe – znak albo logotyp jako forma symbolu,
  • wersje użytkowe w postaci zestawień znaku i logotypu z opisem różniących je cech i przypisanych im funkcji,
  • wersje plastyczne jako wersje monochromatyczne, uproszczone, dekoracyjne, formy przestrzenne, układy dekoracyjne zaprojektowane z myślą o różnorodnych formach, technologiach i sytuacjach powielania,
  • kolorystyka firmowa – podstawowe kolory, gamy kolorów uzupełniających, zestawienia kolorystyczne,
  • typografia firmowa (charakterystyczny dla firmy krój pisma), typografia podstawowa i dopełniająca oraz opis zależności typograficznych od budowy materiałów informacyjnych i promocyjnych firmy,
  • elementy graficzne – charakterystyczne formy graficzne uzupełniające symbol i ich układy plastyczne z symbolem, będące w wielu wypadkach podstawowym elementem wyróżniającym oznakowanie przedsiębiorstwa,
  • typograficzna forma nazwy firmy i elementy opisowe – typowe elementy opisowe, jak stopki adresowe, opisy oraz układy plastyczne tych form ze znakiem i logotypem.
5/5 - (2 votes)