Wpływ symbolu firmowego na sukces firmy

Symbol firmowy jest wzorcowym elementem komunikacji firmy i jako taki tworzy informację, czym jest firma i jakie zajmuje miejsce na rynku. Funkcją symbolu jest także wyróżnienie danej firmy wśród innych o tym samym profilu działalności oraz umożliwienie efektywnego dialogu firmy z szeroko rozumianym otoczeniem. Na pewno są symbole piękniejsze i brzydsze, lepsze i gorsze. Należy jednak postawić sobie pytanie: kiedy tak naprawdę symbol firmowy pomaga osiągnąć jednoznaczny i silny wizerunek, a kiedy wadzi w budowaniu wizerunku przedsiębiorstwa i jego działań marketingowych.

Pierwszym warunkiem sukcesu w programowaniu symbolu firmowego jest takie zaprojektowanie symbolu, aby wszystkie jego elementy były spójne formalnie w swoich cechach wizualnych. Drugim wymogiem jest podporządkowanie wszystkich elementów symbolu określonemu i zaprogramowanemu obrazowi wzorcowej idei tożsamości przedsiębiorstwa. Ostatnim, wcale nie najważniejszym elementem, choć za taki często uważanym, jest indywidualność zastosowanego rozwiązania. Indywidualność rozwiązania może stać na dalszym planie, jeżeli historia i tradycja przedsiębiorstwa mają priorytetowe znaczenie dla jego działalności lub, gdy istnieją ściśle określone wzorce grupy lub konwencje branży.

Jest kilka zasad konstruowania i stosowania symboli firmowych. Na pierwszym miejscu należy wymienić eksponowanie atrybutów firmy. Każda firma posiada cechy, które ją w sposób pozytywny wyróżniają i to one powinny być prezentowane i podkreślane, także przez formę i treść symbolu firmowego.

Znaczenie poszczególnych części składowych symbolu firmowego też jest różne. Regułą jest, aby nacisk położyć na te, które stanowią o najważniejszych i najbardziej indywidualizujących elementach. Może to być kolor (na przykład fiolet opakowań i symbolu towarowego produktów czekoladowych MILKA), uzupełniające elementy graficzne (jak falujące linie prezentujące ruch i transport w symbolu firmy DHL), znaczenie nazwy logotypu (jak STOMIL opisujący prędkość, z jaką można było jechać na oponach), czy wreszcie znak graficzny (jak w papierosach CAMEL). Następną kluczową cechą gwarantującą sukces symbolu jest jego spójność z formami działania i prezentacji firmy. Źle zaprojektowany symbol – sztywny w formie, niedopasowany do podstawowych form użytkowych i materiałów aplikacyjnych – utrudni wszystkim poprawną prezentację firmy. Może zamazywać się przy pomniejszaniu, zmieniać kolor w zależności od technologii, podrażać koszty reprodukcji przy wielobarwnym rozwiązaniu. Może zdarzyć się, że wielu z elementów nie będzie można oznakować przy pomocy symbolu ze względu na jego kształt i relacje między elementami składowymi.

5/5 - (2 votes)

Standardy symbolu firmowego

Samo opracowanie plastyczne nie zapewnia poprawności stosowania podstawowych elementów tożsamości wizualnej. Wielość form i technologii, ich dostępność oraz cechy indywidualne mają wpływ na obraz plastyczny przedsiębiorstwa. Niezbędne jest opisanie zasad stosowania symbolu firmowego tak, aby na każdej formie, na której zostanie umieszczony, odwzorowywał poprawnie charakter firmy. Opracowanie powinno być zamknięte księgą standardów, wzornikiem wszystkich dozwolonych form z opisem reguł ich stosowania. Księga standardów symbolu firmowego powinna obejmować następujące zagadnienia:

  • zasady umieszczania symbolu, w tym: pole podstawowe symbolu, układy pionowe, układy poziome, funkcje oraz podział zastosowań poszczególnych form symbolu, plastyczne reguły stosowania form symbolu oraz ich hierarchia;
  • układy kompozycyjne, czyli główne zasady kompozycyjne, zestawienia i proporcje poszczególnych form;
  • zależność kolorów firmowych od technik poligraficznych, w tym: zmiany kolorów w zależności od technologii i materiałów, opisy kolorów dla poszczególnych technologii, zmiany kolorów przy różnych technikach wykończenia;
  • zasady stosowania kolorów, czyli podstawowe funkcje kolorów, kod kolorystyczny w oznakowaniu, zasada rozbudowy systemu kolorów firmowych;
  • uzupełniające elementy graficzne, w tym: zasada stosowania elementów graficznych, relacje plastyczne z symbolem, sposoby umieszczania elementów graficznych, opis funkcji elementów graficznych w oznakowaniu;
  • zestawienia użytkowe symbolu: podstawowe bloki informacyjne, opis typograficzny bloków, zestawienia bloków informacyjnych ze znakiem i elementami grafiki;
  • obszary ochronne symbolu: odległości dla bloków tekstu, znaków graficznych;
  • dobór materiałów i technologii: kod znaczeniowy materiałów, opis podstawowych materiałów i technologii, funkcje poszczególnych materiałów.
5/5 - (2 votes)

Symbol firmowy

Symbol firmowy rozumiany jako narzędzie marketingu i komunikacji nie jest tylko znakiem graficznym. Jest zestawem wielu często różnych form, układów i elementów uzupełniających, decydujących o charakterystycznym obrazie firmy. Forma symbolu zależna jest od potrzeb przedsiębiorstwa, profilu i zakresu działania, skali i potencjalnych nośników oznakowania, mediów rozpowszechniania, planowanych zmian bądź rozbudowy, relacji z innymi elementami tożsamości, używanych standardów, czy też panującej mody. Innym symbolem powinien się posługiwać zakład produkcyjny, innym firma usługowa, a jeszcze inny charakterystyczny jest dla firm handlowych. Symbol powinien przedstawiać rangę przedsiębiorstwa, jego aspiracje. Ważne jest prawidłowe osadzenie tego podstawowego elementu tożsamości w kulturze danej branży. Symbol firmowy posiada wiele cech graficznych i elementów składowych. Uzupełniany powinien być formami i elementami zgodnymi ze sobą co do formy, znaczenia i założonych funkcji. Zasadnicze elementy systemu symbolu firmowego to:

  • wersje podstawowe – znak albo logotyp jako forma symbolu,
  • wersje użytkowe w postaci zestawień znaku i logotypu z opisem różniących je cech i przypisanych im funkcji,
  • wersje plastyczne jako wersje monochromatyczne, uproszczone, dekoracyjne, formy przestrzenne, układy dekoracyjne zaprojektowane z myślą o różnorodnych formach, technologiach i sytuacjach powielania,
  • kolorystyka firmowa – podstawowe kolory, gamy kolorów uzupełniających, zestawienia kolorystyczne,
  • typografia firmowa (charakterystyczny dla firmy krój pisma), typografia podstawowa i dopełniająca oraz opis zależności typograficznych od budowy materiałów informacyjnych i promocyjnych firmy,
  • elementy graficzne – charakterystyczne formy graficzne uzupełniające symbol i ich układy plastyczne z symbolem, będące w wielu wypadkach podstawowym elementem wyróżniającym oznakowanie przedsiębiorstwa,
  • typograficzna forma nazwy firmy i elementy opisowe – typowe elementy opisowe, jak stopki adresowe, opisy oraz układy plastyczne tych form ze znakiem i logotypem.
5/5 - (2 votes)

Wizerunek a tożsamość firmy

Wizerunek bywa często mylony z tzw. tożsamością firmy. Rozróżnienie tych pojęć jest rzeczywiście trudne, ponieważ ich obszary znaczeniowe nakładają się na siebie.

Działanie przedsiębiorstwa cechuje swoista logika, która odróżnia je od działania wszystkich innych organizacji. Logika ta powstaje i ujawnia się z czasem. Nadaje ona przedsiębiorstwu pewną ciągłość, umożliwia jego identyfikację, a w pewnych przypadkach identyfikowanie się z nim samym.

Istotę tożsamości firmy stanowi jej „osobowość”, a więc ujednolicone zasady postępowania, wyrażające przyjęty przez organizację system wartości. Osobowość firmy to także jej indywidualna inicjatywa i wzorce komunikacyjne. Wraz z upływem czasu staje się ona coraz lepiej znana zarówno pracownikom jak i otoczeniu. Czasami mówi się o niej „kultura organizacyjna” lub „dusza” firmy. Według psychologa H. Lewinsona można wyróżnić firmy o „męskiej” osobowości – silne, ofensywne, nierzadko agresywne lub o osobowości kobiecej – życzliwe, przyjazne.

Często pojęcie tożsamości zawężane jest do systemu identyfikacji wizualnej/tożsamości wizualnej (nazwa, logo, kolorystyka, druki firmowe itp.). Pierwotnie słowo „tożsamość” było używane dla określenia całości symboliki używanej przez firmę. Z czasem jednak tożsamość zaczęto wiązać przede wszystkim z osobowością, kulturą organizacyjną. Tożsamość wypływa raczej z wnętrza firmy, jest sposobem, w jaki organizacja manifestuje swoja filozofię wobec otoczenia poprzez komunikację i zachowanie. Zaś identyfikacja wizualna jest tylko jednym z przejawów tożsamości.

Zasadniczą różnicę między tożsamością i wizerunkiem można sprowadzić do stwierdzenia, że wizerunek jest zawsze czymś zewnętrznym w stosunku do firmy, w odróżnieniu od tożsamości, która stanowi jej istotę. Wizerunek powstaje w oparciu o tożsamość jako jej swoiste odbicie. W tym sensie wszystko to, co składa się na tożsamość stanowi jednocześnie element szeroko rozumianego wizerunku firmy.

5/5 - (2 votes)

Wizerunek w sektorze usług

W przypadku sektora usług sytuacja nieco się komplikuje. Z powodu ich niematerialnego charakteru trudniej jest uplasować je w świadomości klientów jako samodzielne marki. Poza tym utrzymanie dobrego wizerunku usług jest znacznie utrudnione ze względu na ich niejednorodność (kwestia utrzymania jednakowej jakości). Wyobrażenie o świadczonych przez przedsiębiorstwo usługach jest więc utożsamiane z jego wizerunkiem. Wizerunek może być:

  1. silny lub słaby – silny wizerunek oznacza, że przedsiębiorstwo ma wyraźnie określone miejsce w świadomości otoczenia, że jego obraz jest wyrazisty i spójny;
  2. pozytywny lub negatywny – pozytywny wizerunek oznacza, że otoczenie ma w stosunku do przedsiębiorstwa pozytywne odczucia, wynikające z dobrych doświadczeń;
  3. własny lub obcy – własny wizerunek oznacza sposób postrzegania przedsiębiorstwa przez samego siebie. Obcy – wyobrażenia otoczenia;
  4. aktualny i planowany – aktualny wizerunek to obraz taki, jaki jest widziany w chwili obecnej. Planowany to wizerunek docelowy.

Pozytywny, silny wizerunek jest nośnikiem charakteru produktu i stanowi czynnik wpływający na decyzje wyboru marki przez nabywców. Dla konsumentów i użytkowników produktów stanowi korzyści dodatkowe, np. jako atuty związane z oznaką prestiżu. Pozwala ponadto dokonywać zróżnicowania produktów, marek i przedsiębiorstw, sprzyja ich indywidualizacji, tworzeniu tożsamości i osobowości firmy.

Wizerunek przedsiębiorstwa składa się z części składowych, jednak wszystkich nie sposób wymienić, ponieważ każda cecha, detal, informacja może być jego elementem. Wśród najważniejszych elementów wizerunku firmy można wyróżnić:

–          nazwę (własna lub słowo wymyślone, znak firmowy, kolorystyka),

–          wiek, tradycję, wielkość i zasięg działania (lokalny, ogólnokrajowy lub międzynarodowy),

–          siłę finansową i widoki na przyszłość,

–          misję przedsiębiorstwa,

–          ofertę produktową oraz stosowaną strategię marketingową,

–          filozofię zarządzania, politykę przedsiębiorstwa, szczególnie politykę informacyjną,

–          jakość kadr zarządzania,

–          wygląd zewnętrzny i zachowanie pracowników,

–          zachowania rynkowe i typowe dla firmy formy zachowań (dbałość o szczegóły, solidność),

–          wewnętrzny i zewnętrzny wystrój budynków.

5/5 - (2 votes)