Oferta usługowa oraz klasyfikacja usług kurierskich

Według różnych szacunków wartość rynku przesyłek kurierskich, ekspresowych i pocztowych (KEP) w Polsce wynosi 1,5-2,0 mld złotych. Obecnie przychody największych przedsiębiorstw kurierskich w Polsce rosną w granicach 15%- 20% rocznie. Ten wzrost nadal będzie się utrzymywał ponieważ zarówno pod względem wartości, jak i liczby przewożonych przesyłek, potencjał branży usług kurierskich w Polsce nie został jeszcze wyczerpany. Biorąc pod uwagę obrót jaki osiąga branża w Europie Zachodniej można się spodziewać podobnych rezultatów także w Polsce. Przykładowo w zamieszkiwanej przez podobną liczbę ludności Hiszpanii, liczba przesyłek na jedną osobę jest kilkukrotnie wyższa. Natomiast w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Francji i krajach Beneluksu, gdzie rynek kurierski jest bardzo dobrze rozwinięty, współczynnik ten jest nawet kilkunastokrotnie wyższy[1].

Prognozuje się, że w polskiej branży przesyłek kurierskich szczególnie dynamicznie będzie się rozwijał rynek przesyłek krajowych, natomiast w transporcie międzynarodowym — sektor przesyłek drogowych. Jednocześnie rozwój odbywać się będzie w kierunku wzrostu jakości usług. Z obserwacji rynku wynika, że klientom w coraz większym stopniu zależy bardziej na czasie i bezpieczeństwie dostarczenia przesyłki, niż na cenie usługi[2].

Obok dużych firm kurierskich na polskim rynku funkcjonują też z powodzeniem przedsiębiorstwa wyspecjalizowane w obsłudze specyficznych klientów — np. z branży farmaceutycznej lub elektronicznej. Zazwyczaj obsługują one przesyłki większe gabarytowo niż mieszczące się w standardzie firm kurierskich, a na dodatek często wymagające specjalnych warunków przechowywania i transportu. Mimo tych różnic, nie są też one typowymi operatorami logistycznymi, chociażby z tego względu, że partie przewożonego towaru są niewielkie, często o większej wartości, a klienci wymagają dużej szybkości dostarczenia przesyłki.

Pewnym ewenementem na rynku usług kurierskich w Polsce jest Poczta Polska, będąca przedsiębiorstwem państwowym. Działa ona w tej branży od 1995 r. w ramach usługi EMSPocztex i oferuje obsługę zarówno przesyłek krajowych jak i zagranicznych. Z powodu ogromnej sieci sprzedaży usług stanowi ona poważną konkurencję dla firm kurierskich. Stąd też prowadzą one naciski, aby Poczta Polska jako przedsiębiorstwo pełniące funkcje społeczne i poprzez to nie podlegające w pełni prawom rynku nie mogło działać na rynku usług kurierskich[3]. Mając jednak na uwadze działania podejmowane w celu prywatyzacji Poczty Polskiej te życzenia nie mają najmniejszych szans na spełnienie. W przeciwnym razie nastąpiłoby osłabienie pozycji rynkowej prywatyzowanego przedsiębiorstwa i w efekcie obniżenie jego ceny.

W gospodarce rynkowej występują dwa rodzaje przedsiębiorstw, które zajmują się działalnością pocztowa. Podmioty te charakteryzują się cechami dla nich właściwymi, wynikającymi ze specyfiki ich organizacji wewnętrznej jak i asortymentu świadczonych usług.

Pierwszy podmiot to operator publiczny,  czyli przedsiębiorca uprawniony do wykonywania działalności pocztowej, obowiązany do świadczenia powszechnych usług pocztowych, na terenie całego kraju. W świetle przepisów prawa operator publiczny jest obowiązany do świadczenia powszechnych usług pocztowych sposób ciągły, który umożliwia: traktowanie przesyłki jako przesyłki poleconej, traktowanie przesyłki jako przesyłki z zadeklarowana wartością, uzyskanie potwierdzenia odbioru przesyłki rejestrowanej lub kwoty pieniężnej określonej przekazie pocztowym, przyjęcie, przemieszczanie i doręczanie przesyłek lub kwot pieniężnych nadanych na poste restante.
Ponadto operatorowi publicznemu przysługuje wyłączność świadczenia usług pocztowych zwanych usługami zastrzeżonymi. Pocztowe usługi zastrzeżone polegają na: przyjmowaniu, przemieszczaniu i doręczaniu w obrocie krajowym, w tym przesyłek z korespondencją reklamowych przesyłek reklamowych, na przyjmowaniu, przemieszczaniu i doręczaniu w obrocie krajowym i zagranicznym przesyłek o masie nie przekraczającej granicy wagowej i przyjmowaniu, doręczaniu w obrocie krajowym i zagranicznym przesyłek z korespondencją oraz realizowaniu przesyłek pocztowych obrocie krajowym i zagranicznym[4].

Drugi podmiot to niepubliczni operatorzy pocztowi, którzy zajmują się jedynie wybranymi usługami, konkurując w ten sposób z operatorem publicznym i między sobą. Operatorzy niepubliczni to grupa wewnętrznie zróżnicowana, prowadząca działalność na podstawie wydawanych przez regulatora rynku pocztowego zezwoleń, bądź działają na zasadach wolnej konkurencji. Niepubliczni operatorzy pocztowi mogą prowadzić działalność lokalna, krajowa i globalną.

[1] Kawa A., 2006, Branża przesyłek kurierskich…, op. cit.

[2] Ibidem.

[3] Haber E., Kierunki rozwoju firm kurierskich, “Spedycja Transport Logistyka”, nr 5/2004, 2004. — S. 40-49.

[4] Ibidem

5/5 - (1 vote)

Dodaj komentarz