Pojęcie i istota marketingu

pierwszy podrozdział pracy licencjackiej

Marketing zjawiskiem nowym nie jest. Zrodziły go potrzeby coraz bardziej złożonego życia gospodarczego. Owe potrzeby stały się podstawą jego rozwoju i impulsem do gromadzenia i porządkowania wiedzy na temat marketingu. Jako odmienny od tradycyjnych sposobów działania na rynku stał się przedmiotem badań naukowych oraz intelektualnych przemyśleń. Wzbogacało to marketing, a co za tym idzie coraz lepiej przystosowywało do zaspokajania potrzeb życia gospodarczego.

Ten istotny składnik świata interesów jest związany z procesami racjonalnego postępowania na rynku oraz odpowiada na wyzwania współczesnej gospodarki rynkowej. U podstaw marketingu znajduje się kreatywny sposób myślenia podmiotów gospodarczych i pozagospodarczych o nabywcach oraz ich potrzebach. Ten sposób myślenia jest z kolei podstawą świadomego wyboru takich kierunków postępowania, które umożliwiają celowe kojarzenie procesu zaspokajania potrzeb nabywców z efektywnym wykorzystywaniem dostępnych zasobów. Przedmiotem wyboru są metody, instrumenty i działania, które wespół tworzą metodyczną oraz instrumentalno-czynnościową strukturę marketingu. Dążenie do wykorzystywania marketingu jest wyrazem tendencji do zwiększania stopnia racjonalności postępowania na rynku.

Marketing przestał być współcześnie przedmiotem okazjonalnych i epizodycznych zainteresowań. Skupia on uwagę nie tylko teoretyków, lecz także i praktyków. W warunkach rozwoju rynku oraz ekonomicznego przymusu efektywnego gospodarowania marketing coraz szerzej potwierdza swoją praktyczną użyteczność. Bez znajomości marketingu trudno być dziś aktywnym i skutecznie działającym uczestnikiem życia gospodarczego[1].

W literaturze można spotkać wiele definicji marketingu. Różnią się one między sobą akcentowaniem, skierowanym na różne aspekty działalności marketingu.

Zdaniem K. Mazurek-Łopacińskiej, marketing jest z jednej strony zespołem działań zorientowanych na zaspokojenie potrzeb i pragnień konsumenta, z drugiej zaś jest postrzegany jako czynnik marnotrawstwa i instrument manipulacji[2]. Natomiast O.C. Fewell oraz W.M. Pride określają marketing jako aktywność, która zmierza do osiągnięcia własnych celów instytucji[3].

Według P. Druckera marketing jest tak podstawowy i ważny, że nie można go traktować jako oddzielną funkcję. Marketing to całość przedsiębiorstwa widziana z pozycji końcowego efektu swego działania, to jest z pozycji konsumenta[4].

T. Sztucki przedstawił marketing jako system osiągania sukcesów na rynku dzięki orientacji na nabywców, ciągłemu badaniu i poznawaniu ich potrzeb, wytwarzaniu produktów najlepiej zaspokajających istniejące i pobudzone potrzeby oraz dostarczaniu produktów nabywcom – wraz z informacją i promocją – we właściwym czasie, właściwych miejscach i po odpowiednich cenach[5].

Analizując różne definicje, warto zwrócić uwagę na definicję R. Townsenda, który twierdzi, że marketing w najpełniejszym tego słowa znaczeniu jest nazwą gry. Gra ta odbywa się na rynku i oczywiście posiada określone zasady. Wygrywają w niej ci, którzy te reguły znają, uznają i stosują, a także rozpoznają uczestników gry, miejsce i czas oraz otoczenie[6].

Warto też zastanowić się nad stwierdzeniem Ph. Kotlera, który uważa iż marketing jest tak prosty, że aby nauczyć się jego podstaw wystarczy jeden semestr i jednocześnie tak skomplikowany, że aby nabrać w nim biegłości konieczne jest poświęcenie dłuższej części życia[7].

Jak już wcześniej wspomniano sformułowano kilka definicji marketingu. Spowodowane jest to tym, że koncepcja jest w zasadzie reakcją firmy na przemiany zachodzące na rynku. Zmiany owych uwarunkowań modyfikują definicje marketingu. Generalnie jednak można podzielić je na dwie kategorie: klasyczne i nowoczesne. Definicje zaliczane do pierwszej grupy określają marketing jako planowanie, koordynację i kontrolę działań przedsiębiorstwa, ukierunkowanych na aktualne potencjalne rynki zbytu.

Definicje te podkreślają:

  • świadomą orientacją na klienta (jego potrzeby są podstawą działania);
  • interdyscyplinarność orientacji (analiza wzorców zachowań otoczenia);
  • systematyczność badań rynku;
  • ustalenie długofalowych celów i strategii działania;
  • kształtowanie rynku poprzez zestaw narzędzi marketingowych (marketing-mix);
  • zróżnicowane oddziaływanie na segmenty rynku;
  • koordynację działań w strukturze organizacji firmy.

Marketing w omawianym ujęciu jest zatem złożonym procesem zachodzącym wewnątrz społeczeństwa. Jego celem jest umocnienie pozycji firmy i wprowadzenie na rynek nowych, odpowiednich produktów, ich prezentację oraz właściwą dystrybucję i związane z tym fizyczne przesunięcie towarów. Działania marketingowe muszą być ściśle zintegrowane i koordynowane z uwarunkowaniami zewnętrznymi, w których firmy pracują; uzależnione są od reprezentowanych przez te firmy właściwości. Każda nowa sytuacja musi zatem wpływać na zmianę działań marketingowych firmy, ponieważ tylko wtedy może ona właściwie pełnić swoje funkcje. Słabością klasycznych definicji jest ich zorientowanie na towary i usługi w ekonomicznym ujęciu. Nie obejmują one działań instytucji non-profit i rządowych, które w gospodarce rynkowej muszą także działać marketingowo. Tymczasem w kategoriach marketingowych należy rozpatrywać nie tylko materialne potrzeby człowieka, ale też potrzeby i pragnienia wyższego rzędu, zaspokajanie poprzez uczestnictwo w imprezach, pracach różnych organizacji, relacje z określonymi osobami itp.

Marketing w nowoczesnym ujęciu jest definiowany jako powszechnie akceptowana filozofia prowadzenia biznesu i funkcjonowania przedsiębiorstwa, dostrzegająca konieczność orientacji na konsumenta jako podstawy zapewniającej zwiększenie efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa. Jest orientacją menedżerską, zmierzającą do osiągania maksymalnych korzyści przy minimalizacji nakładów[8].

I. Penc-Pietrzak definiuje marketing jako pewną filozofię działania przedsiębiorstwa na rynku, mającą na celu zidentyfikowanie i kreowanie potrzeb nabywców, a następnie zaspokojenie tych potrzeb w sposób zapewniający konsumentom jak największą satysfakcję, a przedsiębiorstwu – zysk[9].

Chociaż istnieje wiele definicji marketingu, nie wdając się w dyskusje terminologiczne, można określić go  jako zbiór instrumentów i działań związanych z badaniem i kształtowaniem rynku, opartych na rynkowych regułach postępowania. Zbiór ten jest integralnym elementem działalności gospodarczej prowadzonej przez przedsiębiorstwa na rynku.

Z powyższych definicji wynika, że:

  • marketing jest kategorią strukturalną, wyrażającą określony zbiór instrumentów i działań;
  • zbiór ten jest wewnętrznie zintegrowany;
  • jest to zbiór bezpośrednio związany z badaniami i kształtowaniem rynku;
  • jest to zbiór kreowany i uruchamiany według rynkowych reguł postępowania.

Podkreślenie faktu, że marketing jest zbiorem instrumentów i działań wskazuje, po pierwsze, na jego charakter systemowy, a po drugie na jego charakter instrumentalno-czynnościowy. Systemowy charakter marketingu oznacza, że nie może on być utożsamiany z pojedynczym instrumentem lub jednostkowym działaniem na rynku. Te pojedyncze instrumenty i działania mogą natomiast występować jako elementy tworzące wzajemnie powiązaną całość[10].

Marketing składa się z czterech podstawowych elementów. Kombinacja tych elementów, stanowiących podstawę każdej działalności marketingowej, jest określana jako marketing-mix. Obejmuje on tzw. 4 „P”.

  • produkt (product);
  • cena (price);
  • promocja (promotion);
  • dystrybucja (place).

Schemat 1 Koncepcja 4 „P”

Źródło: I. Penc-Pietrzak, Strategie biznesu i marketingu, PSB Kraków 2000, s. 218.

Wymienione wyżej cztery elementy są również nazywane zmiennymi decyzyjnymi, ponieważ firma może odmiennie kształtować ich wielkość w zależności od sytuacji rynkowej i innych okoliczności[11].

Na produkt w ujęciu marketingowym składa się całokształt spraw związanych z jego planowaniem i rozwojem, standaryzowaniem oraz ustalaniem asortymentu. W problematyce produktu mieści się m.in. znak fabryczny i opakowanie towaru, które mają istotne znaczenie w budowie marketingu-mix.

Zazwyczaj kluczową role w marketingu odgrywa cena. Musi być ona dostatecznie atrakcyjna dla odbiorcy, aby się zdecydował na zakup towaru czy też usługi. Istota podejścia marketingowego polega na tym, że w określeniu wielkości ceny punkt wyjścia stanowią nie koszty wytworzenia, lecz możliwości nabywcze danej grupy ludności.

Przez dystrybucję rozumie się natomiast wszelkie czynności związane z przesuwaniem produktu od producenta do konsumenta lub finalnego odbiorcy. Czynnościami takimi są np.: transport, magazynowanie, konserwacja oraz sprzedaż. Drugą stroną tej działalności są zagadnienia związane z określeniem liczby ogniw pośredniczących, co może mieć decydujące znaczenie dla sprawności całego systemu dystrybucji.

Promocja zaś oznacza wszelkie sposoby komunikowania się z odbiorcami. Za jej pomocą rozwiązuje się sprawy dotarcia z informacją o produkcie do grupy potencjalnych odbiorców oraz nakłaniania ich do zakupu tego towaru, przy jednoczesnym tworzeniu klimatu sprzyjającego transakcjom kupna-sprzedaży.

Mimo istnienia czterech podstawowych elementów marketingu, w praktyce okazuje się, że firma wychodząca ze swoim produktem na rynek, aby uzyskać na nim sukces, musi wykonać wiele innych czynności. Przede wszystkim precyzyjnie określić do kogo nowy produkt jest adresowany i jak chłonny jest jego rynek. W tym celu firma prowadzi rozpoznanie rynku, kierując się znaną zasadą, iż nie ma nowoczesnego marketingu bez badań rynku. Badania marketingowe pozwalają określić tę część rynku, którą firma pragnie obsługiwać i do której zamierza skierować narzędzia działania marketingowego. Działając na rynku, firma współpracuje z konsumentami lub organizacjami konsumenckimi[12].

Do tradycyjnych 4”P” w kompozycji elementów marketingu zaczęto dodawać dalsze elementy:

  • ludzie (people) w rozumieniu personelu;
  • opakowanie (packaging), które odgrywa coraz większą rolę w procesie promocji i sprzedaży towarów
  • procesy (processes);
  • usługi dla klienta (customer service)[13].

4”P” wyrażają przekonanie sprzedawcy co do dostępnych narzędzi marketingowych mających wpływ na konsumenta. Późniejsze opracowania sugerują, że 4”P”sprzedawcy odpowiadają 4”C” nabywcy (klienta):

  • potrzeby i pragnienia klienta (customer needs and wants);
  • koszty dla klienta (cost to the customer);
  • wygodę nabywania dóbr lub usług (convenience);
  • dostarczanie informacji (communication)[14].

Inna koncepcja, którą należy traktować jako wsparcie dla tradycyjnego 4”P”, oferuje 4”D”:

  • efektywne zarządzanie bazą danych (database management);
  • projektowanie strategiczne (strategic design);
  • ukierunkowany marketing bezpośredni (dedicated direct marketing);
  • zróżnicowanie (differentiation).

Propozycja ta podkreśla efektywne zarządzanie bazą danych i wykorzystywanie informacji o kliencie z korzyścią dla firmy. Dobra znajomość klientów powinna ułatwić zastosowanie metod sprzedaży typowych dla marketingu bezpośredniego. Z kolei projektowanie strategiczne oznacza działanie wspomagające realizację wytyczanych celów[15]. Wynika z tego, że liczba możliwych kombinacji elementów marketingu jest bardzo duża. Na rysunku 2 pokazano jeden z zestawów takich elementów, możliwe są jednak inne zestawy, znacznie bardziej rozbudowane.

Schemat 2 Elementy marketingu

Źródło: T. Kramer, Podstawy marketingu, PWE Warszawa 1998, s. 15.

 W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż poznanie poszczególnych elementów nie wystarcza, aby prawidłowo zbudować system marketingu. Istota jego sprowadza się bowiem do tworzenie odpowiedniej kompozycji poszczególnych elementów i wiązania ich w pewną całość (system) w zależności od: sprzedawanego produktu, charakteru rynku i cech konsumentów, stosowanych systemów sprzedaży itp.  Tworzenie systemu wymaga uwzględnienia współzależności i sprężeń występujących miedzy poszczególnymi elementami. Każdy element marketingu wnosi określony wkład do ogólnego, pożądanego potencjału, jednakże wkład ten nie jest określony wyłącznie przez walory elementu, rozpatrywanego w sposób indywidualny. Bywa on określany przez jego rolę, jaką odgrywa w pewnej całości. Kształtowanie systemu nie może się więc opierać na dążeniu do maksymalizowania skuteczności poszczególnych elementów. Decydujące znaczenie ma skuteczność elementów i działań ujmowanych w kategoriach zintegrowanej całości.

Istnienie współzależności między elementami powoduje, że zmiana jednego elementu wymaga dostosowania innych i wskutek tego zmiany w całej strukturze. Jeżeli np. występuje konieczność zmiany ceny, to nie znaczy, że zmiana może się ograniczać wyłącznie do niej. Zmiana ceny może wymagać zmiany kanałów dystrybucji, form sprzedaży, reklamy itp. Zmiana jednego elementu w obrębie systemu dynamizuje pozostałe, umożliwia eliminację niektórych spośród nich lub rodzi potrzebę uruchomienia nowych.

Działania marketingowe mają w stosunku do siebie charakter substytucyjny lub komplementarny. Istnienie substytucyjności między poszczególnymi elementami umożliwia tworzenie wielu alternatywnych kompozycji działań, spełniających podobne lub równorzędne wymagania. Np. nakłady na opakowania mogą zwolnić firmę od wydatków na reklamę, gdyż pomysłowe opakowanie samo reklamuje towar. Również znak fabryczny (marka) towaru i dobre imię firmy pozwalają oszczędzić na wydatkach na reklamę. Jednocześnie, odpowiednie opakowanie towaru zmniejsza nakłady związane z jego sprzedażą. Rozumując w taki sposób, zyskujemy inne spojrzenie na sprawę nakładów w sferze obrotu towarowego. Jeśli np. zwiększymy nakłady związane z jakością produktu i jego opakowaniem w sferze wytwarzania, to zwalniamy jednocześnie pośredników od tych nakładów.

Istnienie zjawiska komplementarności poszczególnych elementów powoduje, że pewne elementy mogą być zamienne tylko w takim stopniu, w jakim mogą być uzupełnione i adoptowane inne, mające charakter komplementarny. Możliwości elastycznego tworzenia zintegrowanej struktury systemu z wykorzystaniem elementów o charakterze komplementarnym zależą od stopnia ich mobilności. Elementy o relatywnie niskim stopniu mobilności (np. dystrybucja) mogą hamować pożądane zmiany w układzie pozostałych.

Trudności związane z tworzeniem zintegrowanego systemu wynikają również z tego, że elementy marketingu mają nie tylko charakter ilościowy, ale również jakościowy. Oznacza to, że niektóre elementy marketingu (np. jakość produktu, walory artystyczne reklamy, przywiązanie do znaku formowego) mogą być przedmiotem wartościowania, jednak niekoniecznie są możliwe do mierzenia. Kreowanie zintegrowanej kompozycji elementów marketingu jest więc postępowaniem wielowymiarowym. Opiera się na możliwościach i zasobach firmy, mobilności jej kierownictwa, posiadanych informacjach, ale zawiera także określony stopień niepewności. Sukces leży zawsze w sferze możliwości, nigdy jednak nie jest całkowicie pewny[16].

W tym sensie marketing stanowi kategorię gospodarki rynkowej, jest jednak produktem określonej fazy jej rozwoju, charakteryzującej się zasobnością producentów i konsumentów, bogatą infrastrukturą rynku i stabilizacją reguł postępowania uczestników rynku[17].

Zatem można stwierdzić, iż zasadniczym celem działania marketingowego jest kreowanie klienta. Jednocześnie marketing spełnia na rynku wiele innych funkcji, np. funkcję gromadzenia informacji, funkcję zakupu i sprzedaży, funkcję w dziedzinie zarządzania oraz funkcje natury społecznej. Należy też podkreślić, ze posługiwanie się marketingiem oznacza przyjęcie pewnych zasad postępowania, wśród których na szczególną uwagę zasługują:

  1. przedsiębiorstwo w swojej działalności uznaje kluczową pozycję odbiorcy-konsumenta;
  2. nie ma nowoczesnego marketingu bez badań rynku[18].

[1] L.Garbarski, I. Rutkowski, W. Wrzosek, Marketing punkt zwrotny nowoczesnej firmy, PWE, Warszawa 1996,s. 21-22.

[2] K. Mazurek-Łopacińska, Usługi prokonsumenckie w przedsiębiorstwie, Handel Wewnętrzny 1996, nr 3, s. 4.

[3] T. Kramer, Podstawy marketingu, PWE, Warszawa 1998, s. 35.

[4] M. Drozdowska, M. Lewandowski, Rynek dóbr przemysłowych, Marketing w praktyce 1996, nr 7-8, s. 23.

[5] T. Sztucki, Marketing-sposób myślenia system działania, Placet, Warszawa 1994,  s. 44.

[6] R. de Bleis, Alfabet Biznesu, European Consulting Group Bydgoszcz, Bydgoszcz 1992, s. 55.

[7] Ph. Kotler, Marketing- analiza, planowanie, wdrażanie i kontrola, Gobether & Ska, Warszawa 1994, s. 27.

[8] H. Mruk, B. Pilarczyk, B. Sojkin, H. Szulce, Podstawy marketingu, WAE, Poznań 1999, s. 13.

[9]  I. Penc-Pietrzak, Strategie biznesu i marketingu, Wydawnictwo Profesjonalnej Szkoły Biznesu, Kraków 2000, s. 206.

[10] L. Garbarski, I. Rutkowski,  W. Wrzosek, dz. cyt., s. 24.

[11] T. Kramer, dz. cyt., s.14.

[12] Tamże, s.15.

[13] I. Penc-Pietrzak, dz. cyt., s. 209.

[14] H. Mruk, B. Pilarczyk, B. Sojkin, H. Szulce, dz. cyt., s. 119.

[15] I. Penc-Pietrzak, dz. cyt., s. 209.

[16] T. Kramer, dz. cyt., s. 15-17.

[17] Tamże, s. 11.

[18] Tamże, s. 27.

5/5 - (2 votes)

Public Relations na wesoło

wyśmienita praca licencjacka

1. Siedem grzechów głównych Public Relations

Największe błędy najmniej efektywnych programów Public Relations tworzą następującą listę grzechów:

  1. Funkcjonalna krótkowzroczność: niedocenienie w pełnym zakresie istotnego wpływu Public Relations na dobre zarządzanie.
  2. Filozofia kurka: uruchomimy działania, czyli „odkręcimy kurek” wtedy, kiedy zajdzie potrzeba.
  3. Niedocenienie konieczności prowadzenia badań: komu potrzebne są analizy?
  4. Znieczulenie miejscowe: zajmijmy się tym na poziomie lokalnym.
  5. Pułapka dobrych wiadomości: wierzymy w informacje przekazywane ogółowi, pod warunkiem, że są one pozytywne i przedstawiają nas w dobrym świetle.
  6. Komunikacja jednego strzału: dlaczego twierdzicie, że nikogo o tym nie informowaliśmy? Przecież wspominaliśmy o tym w naszym ostatnim raporcie rocznym.
  7. Złudzenie cienia: filozofia ukrywania się, pozostawania w cieniu opiera się na przekonaniu, że firma może się uczynić niewidzialną, jeśli będzie tego chciała[1].

 2. Prawdy Public Relations według Kubusia Puchatka

Przemyślenia Kubusia Puchatka można spokojnie zakwalifikować jako część ogólnych prawd życiowych, tym bardziej odnoszących się do Public Relations:

Konwersacja

  • „Wpadając do przyjaciół lub znajomych szarmancko jest zapytać jak się mają. Powinno się być jednak szczerze ciekawym odpowiedzi”
  • „Pamiętaj, że wielu ludzi woli rozmawiać z tymi, którzy roztrząsają Treściwe Rzeczy i używają krótkich prostych słów, jak na przykład: A co na obiad”
  • „Prowadząc konwersację, mów tak by słuchający mógł cię zrozumieć”
  • „Miej na uwadze, że ogólnie rzecz biorąc temat rozmowy, który ciebie fascynuje, nie musi fascynować innych”
  • „Wytrwałe drążenie tematu, który nudzi słuchacza, jest nie tylko niegrzeczne, ale bywa też niebezpieczne”
  • „Wytrawny rozmówca wie, że niezobowiązująca pogawędka, choć przyjemna, nie zastąpi bardziej rzeczowej dyskusji”

Prowadzenie korespondencji

  • „W stumilowym lesie – i poza nim – ci, którzy wiedzą, jak pisze się List, cieszą się szczególnym respektem i ogromnym podziwem”
  • „List wybornie nadaje się do zakomunikowania Ważnej Informacji. Jeśli sprawa jest naprawdę pilna, powinno się za listem pośpieszyć osobiście”
  • „Pamiętaj, że sztuka korespondowania to coś więcej niż tylko towarzyska umiejętność. To umiejętność, która może uratować Ci życie”

Inne różne, ale równie ważne

  • „Dziękuję” to najwłaściwsza rzecz jaką można powiedzieć, gdy pasują Cię na rycerza”
  • „Pamiętaj, by zakryć usta, kiedy kaszlesz, bo inaczej możesz przypadkiem wybryknąć kogoś do rzeki”
  • „Kluczem do dobrego wychowania jest zrozumienie, że cała rzecz w tym -by mieć trochę względów, trochę troski o innych”[2].

3. Księga aforyzmów

 Rozdział „Prawdę trzeba wyrażać”

Kto nie zna prawdy, ten jest głupcem. Ale kto ją zna i nazywa kłamstwem ten jest zbrodniarzem.
Bertold Brecht

Jeśli masz wątpliwości mów prawdę.
Mark Twain

Powiedzieć komuś całą prawdę to czasami więcej niż obowiązek, to przyjemność.
Oscar Wilde

Azylem dla prawdy niebezpiecznej jest milczenie.
Pierre Augustin Beaumarchais

Człowiek, który nie boi się prawdy, nie musi wcale lękać się kłamstwa.
Thomas Jefferson

Gdy mówisz prawdę nie musisz sobie niczego przypominać.
Mark Twain

Nie ma wielkości, gdzie nie ma prawdy.
Gotthold Ephraim Lessing

Człowiek czasami zbacza z drogi prawdy, ale po namyśle zazwyczaj idzie dalej.
Winston Churchill

Prawda i sprawiedliwość z natury są silniejsze od kłamstwa i niesprawiedliwości
Arystoteles

Człowiek, który utożsamił się z prawda, musi czuć radość, rozkosz, wtedy nawet, gdy został pobity.
Stefan Żeromski

Istnieją miliony oblicz prawdy, ale prawda jest tylko jedna.
Herman Hesse

Rozdział „Milczenie bywa wymowniejsze …”

O czym nie można mówić, o tym trzeba milczeć.
Francis Bacon

Kiedy gniew zawładnie Tobą trzymaj język za zębami.
Safona

Niektórzy powiedzieli wszystko zanim otworzyli usta.
Ellias Canetti

Nigdy nie mów wszystkiego co wiesz, ale zawsze wiedz co mówisz.
George Bernard Shaw

Lepiej nie mówić nic, niż mówić o niczym.
Tadeusz Kotarbiński

Bez znajomości siły słów nie sposób poznać ludzi.
Konfucjusz

Nie wyrażaj małej rzeczy w wielu słowach, lecz rzecz wielką w niewielu.
Pitagoras

Chroń język swój przed złymi słowami.
Amen-Em-Opet

Łatwiej trzymać na języku rozżarzony węgiel niż słowo sekretne.
Sokrates

Mówcy powinni mieć na uwadze nie tylko to by wyczerpać myśl, ale także by nie wyczerpać słuchaczy.
Winston Churchill

Jeśli będziesz krzyczał wielu cię usłyszy. Jeśli będziesz mówił cicho wielu cię zrozumie.
Andrzej Majewski

Dobra to maksyma, gdy słowa są proste, a sens ich głęboki.
Mencjusz[3].

Rysunek 1 Public Relations w obrazkach

Autorem rysunków jest Zbigniew Jujka [4].

4. Z przymrużeniem oka

Szczur spotyka mysz
– Cześć mała.
– Cześć, co słychać?
– Wiesz, nieciekawie jak zwykle zresztą. Powiedz mi, jak to jest: ciebie ludzie nawet lubią, głaskają, kupują, karmią, a mnie jak widzą, to aż wrzeszczą z obrzydzenia.
– Kochany, to proste: ja mam lepsze Public Relations!

Jaka jest różnica między reklamą a Public Relations?
Taka sama, jak między dwoma facetami.
Pierwszy opowiada o sobie kobietom, że jest wspaniały, świetny, nie ma sobie równego jako kochanek
O drugim mówią z kolei kobiety: wszystkie jego znajome wzdychają i opowiadają sobie z podziwem, jaki jest cudowny, fantastyczny, chociaż trudno byłoby powiedzieć dlaczego[5].

O zgubnych skutkach konferencji prasowej

Wersja klasyczna.

Mrówka pracowała w pocie czoła całe upalne lato. Zbudowała solidny dom i zebrała zapasy na srogą zimę.
„Głupia mrówka” – myślał konik polny, który okres kanikuły spędził na tańcach i hulankach. Kiedy nadeszły chłody i deszcze, mrówka schowała się w domu i skosztowała zapasów. Konik polny umarł z głodu i zimna.

Wersja współczesna

Mrówka pracowała w pocie czoła całe upalne lato. Zbudowała solidny dom i zebrała zapasy na srogą zimę. „Głupia mrówka” – myślał konik polny, który okres kanikuły spędził na tańcach i hulankach. Kiedy nadeszły chłody i deszcze, mrówka schowała się w domu i skosztowała zapasów. Drżący z zimna i głodny jak wilk konik polny zwołuje konferencje prasową, na której zadaje publicznie pytanie dlaczego na świecie są mrówki z własnym domem i pełną spiżarnią podczas, gdy inni muszą cierpieć głód i nie mają dachu nad głową.

TVN, Polsat i Telewizja Polska pokazują zdjęcia sinego z zimna konika polnego i siedzącej przy kominku zadowolonej mrówki. Polska jest zszokowana tym kontrastem.

Jak to możliwe, że w środku Europy na początku trzeciego tysiąclecia są jeszcze takie różnice?

Dlaczego konik polny musi tak cierpieć?

Rzecznik prasowy OFKP (Ogólnopolskie Forum Koników Polnych) występuje w głównym wydaniu Wiadomości i oskarża mrówkę o uprzedzenie do koników.

W programie Łzy nie kłamią Główny Konik Polski razem z Głównym Konikiem Polnym śpiewają „Nie łatwo być konikiem.” Piosenka błyskawicznie zdobywa pierwsze miejsce na listach przebojów. Lider na krajowym rynku jednorazowych chusteczek notuje rekordowy wzrost sprzedaży.

Koniki polne zapowiadają zlot gwiaździsty w Warszawie w pierwszym dniu kalendarzowej zimy.
Frakcja młodych koników polnych przed domem mrówki organizuje demonstrację pod hasłem „Każdy chce żyć”.

Stowarzyszenie Życie i Pracowitość publikuje na stronie internetowej memoriał o większej liczbie aktów przemocy w domach, w których mrówki mają klucze do spiżarni.

Prezydent z żoną w specjalnym oświadczeniu informują naród o ogromnym przywiązaniu do wszystkich nieszczęśliwych koników i zapewniają, że zrobią wszystko co w ich mocy, aby przywrócić im nadzieję w sprawiedliwość.

Redaktor Mrówkojad w cyklicznej audycji „Kto to zrozumie?” pyta czy nie warto sprawdzić w jaki sposób mrówka osiągnęła tak wysoki status w kraju, w którym jest tak dużo. „Należy wprowadzić podatek, który wyrówna szanse wszystkich mrówek i koników”- postuluje dziennikarz. Następnego dnia parlament w trybie przyśpieszonym uchwala ustawę, która nakazuje wszystkim mrówkom przekazać w formie podatku nadmiar zapasów do Centralnego Spichlerza.

Główny Meteorolog Kraju prof. Koniec Polski dementuje pogłoski o rzekomym odwołaniu zimy.
20 lat później Konik polny zjada resztki zapasów mrówki.

W telewizorze, który kupił za pieniądze ze sprzedaży jedzenia widać nowego przywódcę, który rozpromieniony mówi do wiwatujących tłumów, że bezpowrotnie mijają czasy wyzysku i teraz będzie już sprawiedliwość[6].


[1] S. Black, dz. cyt., s. 17.

[2] http://www.ciszewskipr.pl/akademia/?dzial=podstawy&id=18

[3] http://www.ciszewskipr.pl/akademia/?dzial=podstawy&id=17

[4] http://www.studiumpr.pl/public_relations/nawesolo_pr.html

[5] Tamże.

[6] Tamże.

5/5 - (3 votes)

Sponsoring w Internecie jako nowoczesna forma promocji

Przedsięwzięcia sponsoringowe łączą  w sobie reklamę, public relations i promocję uzupełniającą. Są one atrakcyjne dla przedsiębiorstwa , gdyż umożliwiają zwiększenie stopnia znajomości marki , osiągnięcie rozgłosu oraz stworzenie właściwego wizerunku firmy.

Można wyróżnić kilka kryteriów podziału sponsoringu w sieci Internet.

Podział ze względu na rodzaj sponsorowanego wydarzenia, pozwala wyróżnić:

  • sponsoring wydarzeń, które mają miejsce w świecie rzeczywistym,
  • sponsoring wydarzeń, które mają miejsce w sieci Internet.

Ze względu na przedmiot sponsoringu wyróżnić można:

  • sponsorowanie całych ośrodków WWW,
  • sponsorowanie poszczególnych sekcji w obrębie ośrodka.
  • Ze względu na charakter świadczenia na rzecz sponsorowanego, spotyka się sponsoring o charakterze:
  • świadczeń finansowych , występuje gdy świadczenia sponsora dokonywane są w formie środków pieniężnych;
  • świadczeń rzeczowych , występują gdy świadczenia sponsora polegają na przekazaniu różnego rodzaju dóbr rzeczowych. Ma ono miejsce w przypadku konkursów dla użytkowników organizowanych na stronach WWW , w których firmy mogą je sponsorować poprzez dostarczanie nagród;
  • świadczeń usługowych , polegają na sponsorowaniu określonych usług.

Główne zalety sponsoringu to:

  • upowszechnienie znajomości firmy,
  • nie narzucająca się forma reklamy,
  • kojarzenie przez potencjalnych klientów firmę z lubianą rzeczą , którą sponsoruje,
  • polepszenie opinii.

Do wad tego sposobu reklamy internetowej należy:

  • częsty brak związku między sponsoringiem a sprzedawanym produktem,
  • trudna mierzalność skuteczności reklamy.

Listy wysyłkowe (SPAM) jest to technika polegająca na wysyłaniu wielokrotnych kopii tego samego artykułu lub listu ( najczęściej mającego charakter reklamowy) do wielu odbiorców np. grup dyskusyjnych.  Praktyki te są, ze względu na techniczną łatwość realizacji, dość często stosowane przez reklamujące się firmy, spotykają się jednak z jednoznacznymi, ostrymi, negatywnymi reakcjami odbiorców. Przeszkód prawnych w realizowaniu tej techniki jak dotąd  nie ma, a jedynymi zasadami, którymi kierują się użytkownicy sieci Internet, są zasady dobrego zachowania się w sieci.

Zaletą SPAM-u jest niski koszt samej wysyłki, natomiast do wad możemy zaliczyć:

  • bardzo niska skuteczność,
  • wroga reakcja ze strony odbiorcy,
  • sankcje ze strony dostarczycieli usług internetowych.

Wszelkie dodatkowe interaktywne usługi,  jak konkursy czy losowania nagród, zwiększają atrakcyjność serwisów Internetowych, a przez to i ilość ich czytelników. Na stronach z konkursami widnieją reklamy sponsorów danego serwisu lub konkretnego konkursu, obietnica wygranej nawet drobnego upominku znacznie podnosi wskaźnik oglądalności danej strony, a przez to i zamieszczonej na nie reklamy.[1]

Wyniki badań dotyczących oglądalności reklam internetowych, przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych informują ,że najczęstszą odwiedzaną reklamą są bannery, a wykorzystanie animacji w nich zwiększają jej frekwencję o 25%. Natomiast  informacja zawierająca na bannerze słowa: „kliknij tutaj” zwiększa frekwencję o 18%, a jeżeli jest obietnica uzyskania prezentu zwiększa frekwencję o 35%. [2]

W Internecie znajduje się wiele różnych rodzajów witryn i reklam internetowych zarówno pod względem tematycznym, jak i użytkowym.

W obecnych czasach, gdzie wykorzystywane jest tak wiele mediów masowego przekazu. Żadne z tych mediów nie jest w stanie komunikować się w obie strony to znaczy przekazuje nam jakieś informacje nie zależnie czy tego chcemy czy też nie. Reklama Internetowa ma tą przewagę nad tradycyjnymi mediami, że pozwala na komunikację dwustronną. Tą interaktywność wykorzystuje się tworząc Internetowe kampanie reklamowe przy pomocy zaawansowanych technologicznie narzędzi informatycznych. Daje to ogromne możliwości segregowania odbiorców reklamy, dana reklama pokazuje się u odbiorcy który chce ja odebrać .  Wykorzystuje się nie tylko wizje ale również dźwięk i animację co znacznie wzbogaca treść reklamy i stawia ją wyżej od tradycyjnych mediów reklamowych pod względem atrakcyjności. Jedynym ograniczeniem reklamy internetowej jest jej dostępność czyli dostęp odbiorców do Internetu.

Sponsoring w Internecie jako nowoczesna forma promocji

Sponsoring w Internecie stanowi współczesną, dynamicznie rozwijającą się formę komunikacji marketingowej, która łączy tradycyjne założenia sponsoringu z potencjałem cyfrowych platform i narzędzi analitycznych. W przeciwieństwie do klasycznego sponsoringu sportowego, kulturalnego czy społecznego, który bazuje na obecności marki w fizycznym świecie, sponsoring internetowy wykorzystuje przestrzeń cyfrową, w tym portale społecznościowe, serwisy informacyjne, platformy wideo, aplikacje mobilne oraz strony internetowe, w celu osiągnięcia konkretnych celów marketingowych i wzmocnienia wizerunku marki.

Istotą sponsoringu w Internecie jest finansowe lub rzeczowe wspieranie określonego projektu, wydarzenia, inicjatywy lub twórcy treści w zamian za obecność marki w przestrzeni cyfrowej oraz możliwość dotarcia do ściśle określonej grupy docelowej. Sponsoring internetowy może przybierać różnorodne formy, od klasycznych banerów reklamowych i logotypów na stronach internetowych, po bardziej zaawansowane mechanizmy, takie jak współpraca z influencerami, transmisje na żywo, sponsorowane podcasty, artykuły eksperckie czy dedykowane kampanie w mediach społecznościowych. W tym kontekście sponsoring w Internecie łączy elementy reklamy, marketingu treści i komunikacji społecznej w sposób spójny i mierzalny.

Z punktu widzenia efektywności marketingowej sponsoring internetowy oferuje możliwość dokładnego targetowania odbiorców. W przeciwieństwie do tradycyjnych mediów, które docierają do szerokiego, często heterogenicznego audytorium, cyfrowe platformy umożliwiają precyzyjne określenie grupy docelowej według wieku, płci, lokalizacji geograficznej, zainteresowań czy zachowań konsumenckich. Taka segmentacja pozwala sponsorom efektywniej alokować środki finansowe oraz zwiększać zwrot z inwestycji marketingowej poprzez docieranie wyłącznie do osób potencjalnie zainteresowanych produktem, usługą lub inicjatywą wspieraną przez markę.

Sponsoring internetowy odgrywa również istotną rolę w budowaniu wizerunku marki i jej pozycji w świadomości konsumentów. Obecność w kontekście wartościowych treści, prestiżowych wydarzeń online czy popularnych influencerów sprzyja kreowaniu skojarzeń z jakością, nowoczesnością oraz odpowiedzialnością społeczną. Współczesne strategie marketingowe często łączą sponsoring internetowy z działaniami CSR (Corporate Social Responsibility), co pozwala firmom nie tylko promować swoje produkty, ale także wspierać inicjatywy społeczne, edukacyjne lub kulturalne w przestrzeni cyfrowej.

W praktyce sponsoring w Internecie może przybierać formę bezpośrednią lub pośrednią. Bezpośredni sponsoring obejmuje finansowanie określonych projektów, wydarzeń online lub platform, przy czym marka jest jednoznacznie identyfikowana jako sponsor. Pośredni sponsoring polega na wsparciu treści lub twórców w sposób mniej formalny, często poprzez współpracę afiliacyjną, sponsoring częściowy lub udostępnianie narzędzi technologicznych, co zwiększa elastyczność kampanii marketingowej. Obie formy mają swoje zalety i wady, a ich wybór zależy od strategii komunikacyjnej marki, dostępnych środków oraz oczekiwanego efektu wizerunkowego.

Z perspektywy analitycznej sponsoring internetowy oferuje rozbudowane możliwości pomiaru efektów. Zaawansowane narzędzia analityczne pozwalają śledzić liczbę wyświetleń materiałów sponsorowanych, interakcje użytkowników, czas spędzony na stronie, kliknięcia w linki promocyjne czy konwersje w postaci zakupów, zapisów na newsletter czy pobrań aplikacji. Tego rodzaju dane umożliwiają nie tylko ocenę skuteczności kampanii, ale także optymalizację wydatków marketingowych i precyzyjne planowanie kolejnych działań promocyjnych.

Sponsoring w Internecie stanowi także istotny element strategii content marketingowej. Firmy coraz częściej wspierają twórców treści, blogerów, kanały wideo czy podcasty, które są zgodne z wartościami i misją marki. W ten sposób sponsor nie tylko promuje swoje produkty, ale również współtworzy treści atrakcyjne dla odbiorców, co zwiększa ich zaangażowanie i lojalność wobec marki. Współpraca tego typu wymaga jednak precyzyjnego planowania, w tym określenia celów, wskaźników efektywności oraz zasad współpracy z twórcami treści, co stanowi istotny obszar wiedzy w nowoczesnym marketingu cyfrowym.

Warto również zwrócić uwagę na rolę sponsoringu internetowego w promocji wydarzeń na żywo i transmisji online. Koncerty, konferencje, webinary czy e-sportowe turnieje stanowią atrakcyjne środowisko dla marek, które chcą dotrzeć do aktywnych i zaangażowanych uczestników. Sponsoring takich inicjatyw pozwala nie tylko na obecność wizualną marki, ale także na interakcję z odbiorcami poprzez konkursy, quizy, transmisje live, a nawet możliwość bezpośredniego kontaktu z twórcami treści lub prelegentami. Tego rodzaju działania zwiększają efektywność kampanii promocyjnych oraz budują silniejszą relację między marką a konsumentem.

Sponsoring internetowy odgrywa również istotną rolę w strategiach marketingowych młodych marek i start-upów, które poszukują niskokosztowych form promocji i sposobów dotarcia do precyzyjnie określonej grupy odbiorców. Wsparcie projektów online, kanałów społecznościowych czy influencerów pozwala niewielkim przedsiębiorstwom zwiększyć rozpoznawalność marki, budować społeczność lojalnych użytkowników oraz testować różne formaty komunikacji marketingowej w stosunkowo krótkim czasie i przy ograniczonych nakładach finansowych.

W kontekście regulacyjnym sponsoring internetowy podlega zasadom ochrony konsumentów, praw autorskich oraz regulacjom dotyczącym reklamy online. W wielu jurysdykcjach obowiązuje obowiązek jasnego oznaczania treści sponsorowanych, co ma zapewnić przejrzystość przekazu i ochronę odbiorców przed nieświadomym wpływem reklam. Przestrzeganie tych zasad jest istotne zarówno z punktu widzenia etyki biznesowej, jak i minimalizacji ryzyka prawnego.

Z punktu widzenia rozwoju technologii sponsoring w Internecie korzysta z zaawansowanych narzędzi, takich jak sztuczna inteligencja, uczenie maszynowe, algorytmy rekomendacyjne czy analityka big data. Dzięki nim możliwe jest dynamiczne dopasowywanie treści sponsorowanych do preferencji użytkowników, personalizacja komunikatów oraz optymalizacja kampanii w czasie rzeczywistym. Tego rodzaju rozwiązania zwiększają skuteczność sponsoringu i pozwalają na bardziej precyzyjne mierzenie efektów działań marketingowych.

Sponsoring w Internecie stanowi nowoczesną, elastyczną i mierzalną formę promocji, która łączy tradycyjne założenia sponsoringu z możliwościami cyfrowych platform. Jego znaczenie wynika z możliwości precyzyjnego targetowania odbiorców, pomiaru efektywności działań, budowania wizerunku marki oraz współpracy z twórcami treści i platformami cyfrowymi. W dobie rosnącej cyfryzacji, rozwoju mediów społecznościowych i wzrostu znaczenia marketingu opartego na danych sponsoring internetowy pozostaje kluczowym elementem strategii marketingowej zarówno dużych korporacji, jak i młodych przedsiębiorstw, zapewniając efektywność, elastyczność i długofalowe korzyści w budowaniu relacji z konsumentami.


[1] Marketing serwis.2000.11.25 „Sposoby reklamowania w sieci Internet” s12-16

[2] M. Kuzak ,Niedocenony potencjał reklamy www, ”Marketing w praktyce”  Nr 3 / 2000, s.53

5/5 - (1 vote)

Publicity

Publicity , czyli uzyskanie rozgłosu, to forma promocji prowadzona poprzez emisję informacji przeznaczonych do rozpowszechniania przez mass media , w nadziei , że  będą one bezpłatnie opublikowane oraz zostaną zauważone przez docelowego odbiorcę.

Jej celem jest wypracowanie jak najlepszych stosunków publicznych oraz ukształtowanie pozytywnego wizerunku firmy przez środki masowego przekazu.[1]

Publicity, czyli publiczność lub rozgłos w kontekście marketingu, odnosi się do działań promocyjnych, które mają na celu zwiększenie widoczności marki, produktu lub usługi, często za pośrednictwem mediów i innych kanałów bezpośrednio informujących odbiorców. Publicity jest unikalnym narzędziem, ponieważ w przeciwieństwie do tradycyjnych form reklamy, bazuje na niepłatnych działaniach medialnych. Oznacza to, że marka nie kupuje przestrzeni reklamowej, lecz dąży do tego, aby wzbudzić zainteresowanie, które skłoni media lub influencerów do naturalnego promowania jej działań i produktów.

Publicity może obejmować publikacje artykułów w mediach branżowych, wystąpienia przedstawicieli marki na wydarzeniach publicznych, współpracę z dziennikarzami i twórcami treści oraz organizację wydarzeń, które generują pozytywny rozgłos. Z tego powodu jest szczególnie wartościowe, ponieważ komunikaty, które nie są reklamą opłaconą przez firmę, są często postrzegane przez odbiorców jako bardziej wiarygodne i obiektywne. To pomaga w budowaniu zaufania i autentycznego wizerunku marki.

Przykłady publicity to m.in.:

  • artykuły w prasie opisujące nowe produkty marki
  • wzmianki o firmie w wiadomościach lub programach informacyjnych
  • wystąpienia ekspertów związanych z marką w mediach
  • pozytywne recenzje i rekomendacje znanych osób lub influencerów
  • wydarzenia specjalne, takie jak otwarcia, pokazy czy konferencje, które przyciągają uwagę mediów

Publicity nie jest jednak całkowicie kontrolowane przez firmę, co może działać zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść marki. Podczas gdy pozytywny rozgłos wspiera wizerunek, negatywne publicity, takie jak krytyczne artykuły lub niezadowolenie klientów nagłośnione w mediach, może przynieść odwrotny efekt. Z tego względu firmy starają się zarządzać publicity za pomocą działań PR (public relations), które służą kontrolowaniu i kształtowaniu wizerunku oraz budowaniu trwałych, pozytywnych relacji z mediami i społecznością.

Publicity może być skutecznym elementem w budowaniu świadomości marki, wzbudzaniu zainteresowania i wyróżnianiu się na rynku, szczególnie gdy budżet marketingowy jest ograniczony lub gdy marka chce skorzystać z dodatkowej autentyczności i wiarygodności.

Firma by mogła pokazać na rynku swój produkt oraz siebie, musi przygotować odpowiedni program promocji, który obejmuje kilka etapów.

Rysunek 3 przedstawia etapy przygotowania programu promocji.

Rysunek 3. Etapy przygotowania programu promocji

Źródło: R. Kłeczek, W. Kowal, P. Waniowski, J. Woźniczka, Marketing … op. cit., s. 230

W pierwszym etapie  budowy programu promocji przedsiębiorstwo wybiera odpowiednią grupę nabywców i do nich kieruje reklamy. Zadaniem promocji w tym etapie jest trafienie do właściwych miejsc z właściwym produktem.

Drugi etap to określenie celów promocji. Wiadomo, iż głównym celem promocji jest informowanie i przekonywanie nabywców do zakupu.[2]

W zależności od firmy , jej sytuacji finansowej i organizacyjnej oraz pozycji na rynku, cele te mogą być różne.

Ogólnie możemy je podzielić na:

  • cele sprzedażowe,
  • cele komunikacyjne.

Pomocny w określaniu celów poszczególnych instrumentów promocji jest tzw. model AIDA, który opisuje kolejne stadia reakcji nabywców na ofertę firmy:

A (Awarness) – śwaidomość o produktach , firmie , usługach

I (Interest) – zainteresowanie

D (Desire) –  pożądanie (chęć zakupu)

A (Action) – akcja ( zakup)

Świadomość i zainteresowanie często pozyskuje się za pomocą reklamy , choć mogą także temu służyć inne instrumenty promocji. Pożądanie i akcję wywołują często rozmowy ze sprzedawcą (sprzedaż osobista) lub kupony, obniżka cen (promocja sprzedaży).[3]


[1] B.W.Żurawik, Marketing usług …., op.cit., s.236

[2] R.Kłeczek, W.Kowal, P.Waniowski, J.Woźniczka, Marketing …, op. cit. , s.231

[3] E.Przydatek, J.Przydatek, Promocja …, op.cit ,s. 76

5/5 - (2 votes)

Dystrybucja jako kluczowy element marketingu-mix

Dystrybucja w ZCW X jest kluczowym elementem marketingu-mix. Obejmuje ona różne rodzaje czynności, jakie przedsiębiorstwo podejmuje, aby uczynić produkt łatwo dostępnym dla klientów.

Dystrybucja składa się z następujących elementów:

  • kanał dystrybucji,
  • zasięg terytorialny,
  • transport.

Kanały dystrybucji są zróżnicowane w zależności od rodzaju produktu, sposobu jego opakowania.

Poniżej przedstawię kanały dystrybucji dla jednego wyrobu ZCW X – cementu, który stanowi podstawowy ich asortyment.

Kanały dystrybucji cementu luzem:

  • ZCW X→ Stacje Przesypowe Cementu→ ostateczny odbiorca
  • ZCW X→ ostateczny odbiorca
  • ZCW X→ pośrednik→ ostateczny odbiorca

Kanały dystrybucji cementu workowanego:

  • ZCW X→ ostateczny odbiorca
  • ZCW X→ przedstawiciel→ ostateczny odbiorca
  • ZCW X→ przedstawiciel→ detalista→ ostateczny odbiorca
  • ZCW X→ hurtownik→ ostateczny odbiorca
  • ZCW X→ hurtownik→ detalista→ ostateczny odbiorca

Sprzedaż cementu i innych wyrobów ZCW X obejmuje całą zachodnią Polskę (na zachód od Wisły).

Generalnie w transporcie wszystkich produktów obowiązuje zasada opłacalności dostaw, polegająca na tym, że do 200 km ekonomicznie uzasadniony jest transport samochodowy, natomiast powyżej tej granicy transport odbywa się koleją. Odstępstwa od tej zasady występują, gdy klient dysponuje własnym transportem samochodowym lub nie posiada dostępu do bocznicy kolejowej.

Rodzajami transportu są: wagon kryty, wagon luz, samochód skrzyniowy, samochód luz.

Istniejący system zapewnia odpowiednią dystrybucję cementu, a także inne dodatkowe korzyści:

  • badanie rynku (konkurencja),
  • informacje o klientach,
  • promocję,
  • opinie o produktach przedsiębiorstwa.

Utworzenie prawidłowego systemu dystrybucji dla ZCW X jest zadaniem o dużej skali trudności. Wynika to między innymi z:

  • masowego charakteru produkcji,
  • dużej koncentracji producentów,
  • konieczność transportowania produktów na duże odległości,
  • wysokich wymagań technicznych wobec produktów dystrybucji,
  • posiadania odpowiednich środków transportu.

W wyniku dużej koncentracji na rynku obecny system dystrybucji w ZCW X uległ zasadniczym zmianom i zapewnia on firmie niezbędny poziom dystrybucji. Obecnie prowadzone są prace nad jego usprawnieniem.

Wytworzenie odpowiednich produktów i przekazanie ich do właściwości kanałów dystrybucji nie wystarczy dla zaspokojenia potrzeb otoczenia rynkowego. Konieczny jest również odpowiedni przepływ strumieni informacyjnych o segmentach rynku, o produktach, ich cechach, miejscu i warunkach transakcji kupna – sprzedaży. Jednocześnie niezbędne są strumienie informacyjne, poprzez które przedsiębiorstwo, angażując określone nakłady na podsystem produktu oraz dystrybucji, chce zapewnić sobie możliwość sprzedaży i utrzymania korzystnej sytuacji na rynku. Omawiane strumienie płyną w ramach podsystemu komunikacji.

Poprzez komunikację przedsiębiorstwa z rynkiem, tworzy ono określone wyobrażenie o dotychczasowych odbiorcach towarów lub usług, ale także – co ważniejsze – o odbiorcach potencjalnych i innych przedsiębiorstwach, zwłaszcza pokrewnych. Do każdej z tych osób indywidualnych lub prawnych powinno stosować inne sposoby dojścia i oddziaływania.

5/5 - (3 votes)