Odbiorcy działań promocyjnych w gminie

Należy pamiętać, że wszystkie działania, które podejmuje samorząd w gminie są skierowane do konkretnych grup społecznych. To one mają zachowywać się w określony sposób i podejmować określone decyzje. Odbiorcami działań promocyjnych są często zupełnie różne grupy otoczenia. Najważniejsze z nich w przypadku gminy i miasta to:

  • Miejscowa ludność
  • Inwestorzy
  • Turyści
  • Zainteresowani kulturą i wypoczynkiem Siła robocza
  • Rodziny pochodzące spoza terenu gminy Środowiska opiniotwórcze

Ze względu na odbiorców działań promocyjnych (wewnętrzni i zewnętrzni) i wybrany typ produktu (gospodarczy, społeczny i kulturowy) możemy wyróżnić następujące typy promocji gminy. Przedstawia je poniższa tabela.

Tabela 3 Typologia działań promocyjnych w gminie

Typ

produktu

Typ adresata
wewnętrzny zewnętrzny
gospodarczy promocja gospodarcza wewnętrzna promocja gospodarcza zewnętrzna
społeczny promocja społeczna wewnętrzna promocja społeczna zewnętrzna
kulturowy promocja kulturowa wewnętrzna promocja kulturowa zewnętrzna
Źródło: M. Marks, Typy działań promocyjnych podejmowanych w gminach; Marketing terytorialny; Praca zbiorowa pod redakcją Tadeusza Markowskiego; PAN, Warszawa 2002, s. 217-227
Każdy typ promocji ma jakieś określone cele. Poniżej zostały one pokrótce opisane.

Promocja gospodarcza wewnętrzna — polega głównie na pobudzaniu lokalnej społeczności do przedsiębiorczości, tj. inicjowaniu i wspieraniu zarówno podmiotów już funkcjonujących, jak i tych, które będą zainteresowane rozwinięciem działalności w przyszłości

Promocja gospodarcza zewnętrzna — polega na reklamowaniu gminy na zewnątrz, zachęcaniu do inwestowania na terenie danej gminy.

Promocja społeczna zewnętrzna — ten typ promocji ma na celu przekazanie dalszemu otoczeniu gminy informacji na temat poziomu rozwoju społecznego gminy, aby m. in. Pobudzić zainteresowanie możliwościami osiedlenia się w gminie (na stałe lub czasowo), jej ofertą oświatową.

Promocja społeczna wewnętrzna — polega na inicjowaniu i umacnianiu wśród mieszkańców gminy postaw obywatelskich, identyfikacji z miejscem zamieszkania oraz występującymi na jego terenie społecznymi problemami.

Promocja kulturowa wewnętrzna — głównym celem promocji kulturowej wewnętrznej jest wzmacnianie więzi, tożsamości oraz świadomości kulturowej jej społeczności.

Promocja kulturowa zewnętrzna — zadaniem tej promocji jest popularyzowanie zasobów dziedzictwa kulturowego gminy poza jej wewnętrznym otoczeniem. Chodzi tu przede wszystkim o wzbudzenie zainteresowania gminą i jej ofertą kulturalną. Zwiększenie stopnia znajomości gminy, jej historii i miejscowych obyczajów. Wykreowanie pozytywnego wizerunku gminy i jej otoczenia jako ośrodka upowszechniającego rozwój kulturowy w całym kraju.

5/5 - (1 vote)

Segmentacja rynku nabywców usług kurierskich

Segmentacja oznacza wybór obiektu, na którym przedsiębiorstwo będzie działać, na który skierowane będą nakłady przedsiębiorstwa. Presja otoczenia rynkowego oraz potrzeba osiągania zysków spowodowały, że segmentacja rynku stała się ważnym strategicznym narzędziem w polityce przedsiębiorstw. Proces segmentacji polega na podziale heterogenicznego rynku na homogeniczne obszary (segmenty). Pozwala to na wybór segmentów, do których zostanie skierowana oferta zawierająca konkretne usługi oraz na opracowanie struktury marketingu-mix odpowiedniej dla każdego segmentu. Celem segmentacji jest zatem skuteczniejsze zaspokojenie potrzeb klientów, a przez to ich utrzymanie lub zdobycie nowych.

Proces segmentacji składa się z czterech etapów: zdefiniowanie rynku, na który zostanie skierowana oferta, określenia kryteriów segmentacji, przegląd kryteriów i wyboru najlepszego lub najlepszych z punktu widzenia firmy oraz rozpoznanie poszczególnych segmentów rynku, oceny ich atrakcyjności oraz wyboru tych, do których będzie skierowana oferta;

Następnym etapem jest zdefiniowanie segmentowanego rynku. Proces ten polega na wyodrębnieniu konkretnej grupy konsumentów, której firma zamierza zaoferować usługi. O wyborze konkretnego rynku decydują takie czynniki jak zakres świadczonych usług, rodzaj klientów ,obszar geograficzny a także łańcuch korzyści dodatkowych, a w szczególności te ogniwa, w których firma zdecyduje się uczestniczyć;[1]

Właściwa segmentacja sprzyja zaspokojeniu potrzeb faktycznych i potencjalnych klientów na wyraźnie określonym rynku, a zatem wymaga zrozumienia postaw klientów, znajomości ich preferencji i oczekiwanych przez nich korzyści. Następnym krokiem jest rozważenie kryteriów segmentacji rynku, z których najbardziej istotne jest kryterium demograficzne i społeczno-ekonomiczne. Kryterium demograficzne oznacza wyodrębnienie grupy konsumentów na podstawie płci, wieku, liczby członków rodziny, itd. Kryterium to można połączyć z kryterium społeczno-ekonomicznym, które obejmuje takie zmienne jak: dochód, wykształcenie, pochodzenie społeczne i narodowościowe. Wybór określonego segmentu demograficznego pozwala firmie zidentyfikować silne i słabe strony jej oferty.

Istotnym jest także kryterium psychograficzne, które dotyczy ludzkich zachowań, cech osobowości i stylu życia oraz kryterium geograficzne , w któym zazwyczaj wyodrębnia się dwie grupy zmiennych: zasięg rynku i czynniki geograficzne. Zasięg obsługiwanego rynku może mieć charakter lokalny, krajowy, regionalny lub światowy. Do czynników geograficznych należą: gęstość zaludnienia, czynniki związane z klimatem.

Jednym z najważniejszych w tym przypadku kryteriów segmentacji jest korzyść z zakupu wyrobu lub usługi (dotyczy kryterium oferowanych korzyści). Posługując się tym kryterium, zakładamy, że spodziewane korzyści konsumenta są głównym powodem zakupu.

Segmentacja według kryterium częstotliwości zakupu koncentruje się na typie oraz powtarzalności zachowań konsumentów.

Segmentacja według kryterium reakcji na kampanię promocyjną firmy polega na wyodrębnieniu grup klientów, którzy pozytywnie reagują na różne reklamy, sprzedaż promocyjną, prezentację na stoiskach i pokazach. Wobec rozpoznanych segmentów rynku przedsiębiorstwo może wybrać odmienne alternatywne strategie w postaci tzw. marketingu niezróżnicowanego, marketingu zróżnicowanego oraz marketingu skoncentrowanego.

Z pierwszym rodzajem strategii mamy do czynienia, wtedy gdy przedsiębiorstwo do całego zespołu kieruje jednolity wzór produktu ( lub usługi ), lub ten sam rodzaj postępowania marketingowego.

W przypadku strategii marketingu zróżnicowanego przygotowuje odrębne rodzaje postępowania marketingowego.

Ostatni rodzaj strategii w dziedzinie segmentacji oznacza przypadek, gdy przedsiębiorstwo rezygnuje z obsługi wszystkich segmentów danego rynku lecz opracowuje wzór produktu ( rodzaj usługi ) oraz rodzaje postępowania marketingowego tylko dla pewnych wybranych segmentów całego rynku.

Segment klientów masowych charakteryzuje się dużą niejednorodnością, ponieważ jest reprezentowany przez: przedsiębiorstwa prowadzące swoją działalność w oparciu o usługi pocztowe np. sklepy internetowe, wydawnictwa, przedsiębiorstwa i instytucje, które korzystają z usług poczty jako pośrednika w kontaktach ze swoimi klientami indywidualnymi, dla których poczta stanowi jeden z kanałów dystrybucji np. towarzystwa ubezpieczeniowe, przedsiębiorstwa, które wspomagają swoją działalność usługami pośrednictwa poczty np. ZUS, banki, przedsiębiorstwa, które wykorzystują usługi pocztowe jako źródło reklamy, instytucje badań rynkowych i marketingowych, instytucje i urzędy państwowe np. sąd, administracja państwowa i inne podmioty gospodarcze oraz instytucje, korzystające z usług pocztowych z różnym natężeniem realizując kontakty handlowe.

Zróżnicowanie segmentu przedsiębiorstw i instytucji pod względem wielkości podmiotów, które korzystają z usług pocztowych oraz wielkości generowanego popytu, sprawia konieczność identyfikowania zróżnicowanych potrzeb poszczególnych grup klientów wraz z tym szukania lepszych sposobów pełniejszego ich zaspokojenia.  Działania marketingowe firm kurierskich, które opierają się na kryteriach segmentacyjnych, dają możliwość oferowania różnego asortymentu usług poszczególnym grupą klientów przez uwzględnienie ich potrzeb.

[1] A. Payne, Marketing usług, PWE, Warszawa 1996, s. 95-96.

5/5 - (1 vote)

Planowanie kampanii społecznej

fragment bardzo interesującej pracy magisterskiej o kampaniach społecznych

W planowaniu kampanii społecznej istotne jest dokładne określenie i zrozumienie grupy odbiorców. Dlatego, myśląc o problemach społecznych, za grupę odbiorców kampanii społecznej, czyli tzw. grupę docelową, uważa się wszystkich, których dotyczy dany problem. Kampanie społeczne są adresowane do wszystkich: zle się odżywiających, kierowców, etc.[1]. Kobiety i mężczyźni to niezwykle zróżnicowana grupa. Nieprawdziwe jest także założenie, że osoby w tym samym wieku łączy duże podobieństwo. Dane demograficzne pomijają różne niuanse istotne dla odbiorców reklam. Wystarczy sobie przypomnieć, jak bardzo zróżnicowana była nasza klasa w liceum. Bardziej skuteczne jest poszukiwanie takiej potrzeby, która jest właściwa dla wybranej grupy docelowej. Najkorzystniej zaś dokonać tzw. wglądu konsumenckiego i odkryć taki motyw niepożądanego zachowania, który był ukryty dla odbiorcy. Grupę docelową można wybrać na podstawie podobnego stylu życia, sposobu spędzania czasu, wartości. Ludzie w miarę dorastania coraz słabiej przystają do podziałów według tożsamości grupowej (studenci) i kategorii (kobiety), coraz częściej natomiast do konceptualnych (np. tradycjonalista, reformator, liberał, konformista, etc.)[2]. Od precyzji zdefiniowania grupy docelowej zależy, bowiem siła uderzeniowa (impact) reklamy społecznej. Na ogół im precyzyjniej, a więc węziej zdefiniowana grupa docelowa, tym bardziej precyzyjny, a w rezultacie bardziej skuteczny jest komunikat. Dokładne zdefiniowanie odbiorcy reklamy daje możliwość posługiwania się jego językiem, odwoływania się do jego specyficznych potrzeb i motywów zachowań. Jest to, więc łapanie szczupaka na błysk o odpowiednich kolorach, w porze jego żerowania. Oczywiście grupa docelowa nie może być zbyt wąska (mała), gdyż kampania ma wtedy ograniczony zasięg[3].

Kampanie społeczne, ze względu na zasięg, mogą być kampaniami ogólnymi, adresowanymi do całego społeczeństwa, lub skierowanymi do publiczności specyficznej, tj. do wyselekcjonowanej węższej grupy odbiorców, do określonych warstw czy segmentów społeczeństwa w zależności od wieku, płci, miejsca zamieszkania, gustów i potrzeb[4] [5] [6].

Połową sukcesu jest dobre określenie grupy docelowej, bo wiemy, z kim rozmawiamy. Taka wiedza nie zawsze gwarantuje, że uda się nam zmienić czyjeś postawy lub zachowania. Jedną z przyczyn niepowodzeń jest to, że nie słuchamy odbiorcy. Należy, więc przede wszystkim posłuchać odbiorcy reklamy, w jaki sposób postrzega dany problem, jakie miejsce zajmuje on w jego głowie, w jego sieci skojarzeń. Należy się dowiedzieć:

  • jakie widzi zalety niepożądanego zachowania – to są bariery, które musimy pokonać;
  • jakie widzi wady niepożądanego zachowania, czyli kary;
  • jakie dostrzega zalety zmiany swojego zachowania, czyli nagrody .

Warto w tym miejscu przedstawić proces projektowania reklamy. Składa się z trzech etapów: odkrywania problemu, odkrywania pomysłu, odkrywania oceny. Odpowiadają one etapom pracy nad reklamą: zrozumieniu briefu kreatywnego, wymyślaniu koncepcji i jej ocenie. Do każdego etapu dobrane są metody, dzięki którym idea przekazu staje się dobrze zrozumiała i zdefiniowana (odkrywanie problemu), powstają oryginalne pomysły na kampanie (odkrywanie pomysłu), zostają poddane twórczej i wieloaspektowej krytyce (odkrywanie oceny), które zostaną przedstawione poniżej.

Odkrywanie problemu

  • Inwentarz cech – celem inwentarza cech jest uwolnienie się od stereotypowego myślenia o problemie i znalezienie przekonującego argumentu (sprzedają się tylko wielkie idee). W fazie I należy uwzględnić:
  1. bariery – wszystko to, co powstrzymuje od zmiany niepożądanego zachowania, fałszywe przekonania, radość związaną z tym, co zakazane;
  2. wady niepożądanego zachowania dla grupy docelowej (np. papierosy opalają na żółto) – są to kary;
  3. nagrody za zmianę zachowania – to co obiecujemy, gdy ktoś zmieni zachowanie (np. na powrót pełna potencja).

Motywy zachowania, które są niezwykłe, nieoczekiwane i na pierwszy rzut oka niedostrzegalne:

  1. cechy konieczne, typowe, definiujące dane zachowanie;
  2. cechy częste, niekonieczne, przypadkowe;
  3. wolne skojarzenia, najważniejsze, aby wymyślić coś nowego;

W fazie II należy sformułować tezę, główny przekaz reklamy. Najlepiej wybrać jakąś barierę i dodać do niej karę lub nagrodę, za pomocą której można ją pokonać. Przykłady: Palenie to dla młodych osób wyraz przynależności do grupy, bycia osobą fajną, zbuntowaną przeciw dorosłym, należy więc pokazać, że naprawdę atrakcyjny jest bunt przeciw koncernom, które czynią z młodych osób głupców. Zgodnie z wizerunkiem filmowym ze starych filmów papieros mężczyźnie przydawał atrakcyjności, należy więc przekonać, że papierosy nie tylko obniżają potencję, ale i że nowoczesne, zdrowo odżywiające się dziewczęta ze wstrętem patrzą na palących. • Mniej uporządkowane sposoby poszukiwania tezy – należy zacząć od tego, że do poszukiwania tezy może służyć zwykła faza I – burzy mózgów. Przydatne są również techniki: skok w bok, identyfikacja z obiektem

[1]    Zob. N. Maliszewski, Koń trojański w reklamie społecznej, Warszawa 2007, s. 23.

[2]    Zob. Tamże, s. 25.

[3]    Zob. Tamże, s. 27.

[4]    Zob. B. Dobek-Ostrowska, Komunikowanie polityczne i publiczne, Warszawa 2007, s. 239.

[5]    Zob. N. Maliszewski, tamże, s. 28.

[6]    Por. Tamże, s. 8 – 9.

5/5 - (1 vote)

Efektywność jako zasadniczy składnik strategii marketingowych usługowych

Marketing jest ważną dziedziną działalności firmy, gdyż jego nadrzędnym celem jest wspieranie sprzedaży. Jednak jest to działalność angażująca poważne zasoby, a przede wszystkim kosztotwórcza. Czy można wpierać sprzedaż skuteczniej i przy mniejszych niż dotychczas nakładach? Czy można wymagać od wydatków na marketing większego zwrotu z zainwestowanego kapitału, lepszych relacji pomiędzy ceną uzyskaną za produkt, a kosztem jego wyprodukowania i wypromowania? Czy można z wydatków na marketing uczynić intratną inwestycję?

Badania wykazują, iż dwa najbardziej interesujące właścicieli firm efekty działalności biznesowej to lojalny klient, który zagwarantuje wzrost sprzedaży oraz obniżenie kosztów działalności. Obniżenie kosztów to czuły punkt każdego przedsiębiorcy, zwłaszcza w gospodarce, w której podaż przewyższa popyt i trzeba stale ponosić wydatki związane ze sprzedażą i jej wsparciem. Marketing jest zazwyczaj postrzegany jako ta dziedzina, która generuje najwyższe wydatki i pochłania największe budżety przeznaczone na ten cel.
Zarządzanie marką jest częścią marketingu. Jest to proces długofalowy, wymagający dużych nakładów finansowych w początkowej fazie, jednak przynoszący w długim okresie wymierną korzyść, jaką jest uczynienie z wydatków na marketing opłacalnej inwestycji.
Dlaczego marketing generuje wysokie koszty?

Bolączką współczesnych przedsiębiorstw jest brak długookresowej strategii rozwoju firmy i jasno wyznaczonych celów. Zmieniająca się co pół roku strategia przekłada się na częste zmiany pomysłów przedsiębranych przez działy marketingu. Chaotycznie podejmowane działania wzmacniają zazwyczaj pojedyncze akcje, nie mające nic wspólnego z budowaniem trwałej przewagi konkurencyjnej na rynku. Kolejnym problemem jest oczekiwanie od pracowników marketingu szybkich rezultatów, co nie pozwala skupić się na długookresowych strategiach. Akcje marketingowe, mające na celu wsparcie sprzedaży w krótkim czasie i wygenerowanie jej wzrostu, koncentrują się na promocjach i reklamie. Koszty opakowania oraz reklamy produktu w skrajnych przypadkach mogą osiągać 40% ceny produktu. Dodatkowo detaliści stosują reklamę produktów, co podwyższa cenę oraz koszty marketingu. Skuteczność takich akcji jest wprawdzie wysoka, jednak nakłady finansowe znaczne, a ich efekty krótkotrwałe.

Jak dzięki strategii marki obniżyć wydatki na marketing? Najważniejszym zyskiem dla firmy, wygenerowanym dzięki przyjęciu strategii zarządzania marką, jest zbudowanie grupy lojalnych klientów. Zwiększenie lojalności o 1-3% jest odpowiednikiem wprowadzenia programu obniżki kosztów o 5-15%. Marka gwarantuje korzyści i wartości, pewien poziom zadowolenia, za które 30-50% klientów gotowych jest zapłacić cenę wyższą o 10-20% w stosunku do marki konkurencyjnej pod warunkiem, że w zamian za to otrzymają to, czego oczekują. Produkt poza wartościami czysto funkcjonalnymi będzie oferował pewną dodatkową wartość, pewien poziom prestiżu. Zakup produktu przez klienta za pewną cenę premium i przy niższych kosztach marketingowych oznacza większy przychód dla firmy. Zarządzanie marką gwarantuje także niższe koszty na poziomie istniejących relacji z klientami  utrzymanie obecnego klienta jest o 6-8% tańsze niż pozyskanie nowego.

Cykl życia marki jest zawsze dłuższy niż cykl życia produktu – pod jedną marką występuje zazwyczaj więcej niż jeden produkt. W skrajnych przypadkach cykl życia marki jest ściśle związany z cyklem życia firmy i może być równy długości działania firmy na rynku. W trakcie egzystencji marki na rynku pojawiają się coraz to nowsze wersje produktu, które z czasem zasadniczo odbiegają od pierwowzoru. Wprowadzając pod daną marką nowy produkt lub nowszą wersję produktu w zasadzie nie musimy zajmować się długotrwałym procesem budowania odpowiednich skojarzeń oraz zaistnienia w świadomości odbiorców. Możemy również znacznie obniżyć nakłady na promocję, gdyż 50% klientów deklaruje skłonność do wypróbowania nowego produktu preferowanej marki, ponieważ już posiadają wyrobioną opinię na jej temat i mają do niej zaufanie.
W pewnych przedsiębiorstwach, które mają w swoim portfelu wiele produktów, panuje przeświadczenie, iż wydatki marketingowe powinny się rozkładać na poszczególne produkty równomiernie. Firmy w trakcie swojej działalności decydują się często na rozszerzenie swojej oferty poprzez dodanie do niej nowych produktów lub rozszerzenie linii wyrobów w obrębie jednej kategorii produktu. Rozciągnięcie marki w takiej sytuacji na nowe obszary, otoczenie produktów parasolem ochronnym powoduje, że firma nie ponosi kosztów promocji na każdy produkt z osobna lub może te koszty wydatnie obniżyć.
Silna marka pozwala również obniżyć koszty związane z poszukiwaniem oraz rozszerzaniem kanałów dystrybucji, gdyż znany produkt generuje większy ruch w sieciach handlowych, w których jest sprzedawany. Toteż dystrybutorzy czy pośrednicy sami dążą do tego, by posiadać w swoim asortymencie atrakcyjną i poszukiwaną markę, podczas gdy produkt bez marki trzeba „upchnąć” w kanale dystrybucji.

Na koniec warto zwrócić uwagę na pewne ciekawe zjawisko. Otóż, jeśli mamy markę, klienci sami pytają o nasze produkty, a także polecają i rekomendują je sobie wzajemnie podczas nieformalnych kontaktów interpersonalnych. Pozwala to na zaoszczędzenie kosztów na promocję zupełnie nieznanego produktu.

5/5 - (1 vote)

Strukturalny charakter marketingu

Strukturalny charakter marketingu powoduje, że istotne znaczenie ma me tylko wielkość zasobów, lecz również ich struktura. Poszczególne instrumenty i działania marketingowe mogą być bowiem kreowane w warunkach istnienia różnego rodzaju zasobów. Niedostatek pewnych zasobów oraz nadmiar innych mogą powodować, że nie można osiągnąć pożądanego stopnia zintegrowania instrumentów i działań. Marketing może być wówczas zarówno mało oszczędny, jak i mało skuteczny w procesie kształtowania zjawisk rynkowych[1].

Między marketingiem a zasobami, którymi dysponuje przedsiębiorstwo, istnieje dwustronna zależność. Marketing jako zbiór instrumentów i działań jest wprawdzie uwarunkowany wielkością i strukturą zasobów – w przedsiębiorstwie, lecz może się również przyczyniać do powiększania tych zasobów. Dążenie do powiększania wielkości posiadanych zasobów jest ważną przesłanką stosowania marketingu w działalności gospodarczej.

Stosowanie marketingu w działalności gospodarczej jest związane nie tylko z procesem osiągania celów oraz użytkowania określonej wielkości i struktury zasobów, lecz również z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa na rynku. O ile cele i zasoby przedsiębiorstwa mają przede wszystkim charakter wewnętrzny, o tyle związki przedsiębiorstwa z rynkiem nawiązują do zewnętrznych czynników wyznaczających stosowanie marketingu. Związki te są dopełniającym elementem charakterystyki marketingu, a także jego powiązań z funkcjonowaniem rynku.

Marketing wyrównuje rozbieżności pomiędzy wytwarzaniem produktów w danym zakładzie przemysłowym lub usługowym a zapotrzebowaniem na te produkty ze strony ludności, przedsiębiorstw i organizacji działających nie dla zysku. Na rysunku poniżej przedstawiono podstawowe rozbieżności, jakie występują pomiędzy produkcją a konsumpcją produktów. Rozbieżności ilości wynikają z tego, że producenci dążą z reguły do wytwarzania i sprzedaży dóbr w dużych partiach. Z kolei konsumenci preferują zakupy dóbr pojedynczych lub w relatywnie małych ilościach. Rozbieżności czasowe wynikają z faktu, że konsumenci nie muszą kupować, spożywać lub używać produktów w tym samym czasie, gdy są wytwarzane. Ponadto, przemieszczenie produktów od producenta do konsumenta lub użytkownika przemysłowego wymaga również pewnego czasu. Rozbieżności asortymentu polegają na tym, że producenci specjalizują się w wąskim asortymencie produktów, a konsumenci chcą wybrać z szerokiego asortymentu produktów[2].

Rysunek 3. Podstawowe rozbieżności pomiędzy producentami a konsumentami

Źródło: Michalski E., Marketing. Podręcznik akademicki, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 25

Rozbieżność informacji polega na tym, że producenci z reguły nie wiedzą, kto, gdzie, kiedy i po jakiej cenie potrzebuje produktów. Z kolei nabywcy nie wiedzą, jakie produkty są dostępne na rynku, kto, gdzie i po jakiej cenie oferuje produkty. Rozbieżności własności dotyczą sytuacji, w których producenci mają prawo własności do produktów, których nie chcą konsumować. Natomiast konsumenci chcą spożywać i użytkować produkty, których nie mają i nie są ich właścicielami.

Rozbieżności wartości wynikają z tego, że producenci oceniają wartość produktów najczęściej według kosztów wytworzenia i cen produktów konkurentów. Nabywcy natomiast oceniają produkty, biorąc pod uwagę użyteczność, oszczędność, zdolności płatnicze i subiektywne odczucia. Rozbieżności przestrzenne łączą się z rozproszeniem geograficznym producentów i konsumentów.


[1] Wojciechowski T., Marketing na rynku środków produkcji, PWE, Warszawa 2003, s. 46

[2] Michalski E., Marketing. Podręcznik akademicki, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 24-25

5/5 - (1 vote)