Promocja sprzedaży i sprzedaż bezpośrednia

Przejawem promocji sprzedaży w Internecie jest rozpowszechnianie opisywanego już oprogramowania shareware, co może być traktowane jako rodzaj bezpłatnej próbki towaru lub sprzedaży na próbę. Podobnym działaniem jest rozprowadzanie przez Internet wersji demonstracyjnych oprogramowania lub informacji. Przy informacji wykorzystywane jest podawanie jej niepełnych lub nieaktualnych wersji, co pozwala zorientować się w potencjalnej wartości materiału i nie tracić zainteresowania potencjalnych nabywców. Strategia taka stosowana jest przez niektóre elektroniczne wydania gazet w obawie przed utratą czytelników wydania papierowego, a tym samym wpływów ze sprzedaży. Przykład stanowi Gazeta Bankowa, której pełne wydanie ukazuje się w Internecie z tygodniowym opóźnieniem. Spośród pozostałych narzędzi sprzedaży sporadycznie stosowane są obniżki cen i kupony.

Zdefiniowanie sprzedaży osobistej prowadzonej przez Internet nastręcza pewnych trudności. Przy rozumieniu jej jako prezentowania przez sprzedawcę oferty firmy w toku rozmowy z potencjalnym nabywcą ilość transakcji zawieranych w wyniku takiego kontaktu jest znikoma. Drugie, szersze podejście traktuje każdy internetowy kontakt jako bezpośredni, co sytuowałby wirtualny handel jako sprzedaż osobistą. Podejście to jest coraz częściej prezentowane w amerykańskich publikacjach dotyczących marketingu, dostępnych w Internecie.

Promocja sprzedaży i sprzedaż bezpośrednia są dwoma różnymi, ale równie istotnymi elementami strategii marketingowej. Chociaż różnią się w swoim podejściu i celach, obie te metody są skoncentrowane na zwiększaniu sprzedaży produktów lub usług.

Promocja sprzedaży to taktyka marketingowa, która ma na celu zwiększenie popytu i sprzedaży produktu lub usługi na krótki okres czasu. Może to obejmować różne techniki, takie jak zniżki cenowe, kupony, bonusy za zakup określonej ilości produktu, programy lojalnościowe, konkursy czy wyprzedaże sezonowe. Promocja sprzedaży ma na celu przyciągnięcie uwagi klientów do konkretnego produktu lub usługi, zmotywowanie ich do zakupu i zwiększenie ilości sprzedanych jednostek.

Sprzedaż bezpośrednia, z drugiej strony, jest metodą sprzedaży, w której produkty lub usługi są sprzedawane bezpośrednio konsumentom, bez udziału pośredników, takich jak hurtownicy czy detaliści. Może to obejmować różne formy sprzedaży, takie jak sprzedaż przez telefon, sprzedaż domowa, sprzedaż przez internet, czy sprzedaż poprzez katalogi. W sprzedaży bezpośredniej, kontakt z klientem jest bardziej osobisty i bezpośredni, co pozwala na dostosowanie oferty do indywidualnych potrzeb i preferencji klienta.

Obydwie metody mają swoje zalety. Promocja sprzedaży może być skuteczna w przyciąganiu uwagi klientów i stymulowaniu popytu na krótki okres czasu, co może być szczególnie przydatne w sezonach o wysokiej sprzedaży, takich jak okres świąteczny. Sprzedaż bezpośrednia, z drugiej strony, umożliwia budowanie bliższych relacji z klientami i dostosowanie oferty do ich indywidualnych potrzeb, co może prowadzić do większej lojalności klientów i wyższych wartości transakcji.

Chociaż promocja sprzedaży i sprzedaż bezpośrednia są różnymi metodami, mogą być skutecznie łączone w ramach jednej strategii marketingowej. Na przykład, firma może oferować specjalne promocje sprzedaży dla klientów, którzy dokonują zakupów przez sprzedaż bezpośrednią, co pozwala na skoordynowane wykorzystanie obu tych metod w celu zwiększenia sprzedaży.

5/5 - (2 votes)

Promotion – mix

Istnieje pięć podstawowych narzędzi komunikacji, które bywają określane mianem communication – mix lub promotion – mix. Są to: sprzedaż osobista, promocja/aktywizacja sprzedaży, public relations/publicity, marketing bezpośredni i reklama.

Cena jest istotnym składnikiem strategii marketingowej. Znaczenie ceny w ustalaniu strategii przedsiębiorstwa polega na tym, że jest ona dla odbiorcy jednym z kryteriów wyboru przy nabywaniu produktu, a dla przedsiębiorstwa czynnikiem określającym efekty jego działalności. Istnieją sytuacje, które wymagają od menedżera podjęcia określonych decyzji dotyczących ustalenia lub zmiany ceny produktu czy usługi.

W przedsiębiorstwie o jego sukcesie na rynku i w walce konkurencyjnej decyduje inicjatywa i zaangażowanie oraz kreatywność wszystkich pracowników. Szczególne znaczenie ma naturalnie ich kreatywność rozumiana jako zdolność do kojarzenia różnych spraw, które pozornie nie mają ze sobą związku, a przez to wynajdywanie nowych rozwiązań, pomysłów i produktów. W rozbudzaniu i utrwalaniu jej kreatywności szczególna rola przypada menedżerom. Powinni oni stale stymulować pracowników do kreatywnej współpracy przy rozwiązywaniu problemów: pomagać im w wykazywaniu aktywności, niwelować autorytatywne postawy, zapewniać psychologiczną swobodę działania, właściwie informować i stale podnosić ich poziom intelektualny. Powinni oczekiwać zawsze od swoich podwładnych dobrej pracy, gdyż podwładni najczęściej robią to, czego – jak sądzą – od nich się oczekuje. Ludzie zazwyczaj zachowują się tak jak są traktowani.

5/5 - (2 votes)

Ocena wartości dodanej

Ocena jakościowa wartości dodanej przez poszczególne procesy biznesowe polega na  klasyfikacji:

  • procesy dodające rzeczywistej wartości klientowi,
  • procesy nie dodające bezpośrednio wartości klientowi, ale niezbędne dla funkcjonowania biznesu,
  • procesy bez wartości dodanej.

W firmie X funkcjonuje model przewagi konkurencyjnej opartej na zasobach. Dążenie do dostarczenia odpowiedniej wiązki
wartości wybranym grupom klientów wymaga koncentracji na określonych czynnościach i procesach zachodzących w obrębie całego łańcucha wartości dodanej firmy – na badaniach i rozwoju produktu, gdy w wiązce wartości dostarczanej klientom najważniejsza jest jakość produktu, na operacjach wewnątrz firmy i w obrębie łańcucha dostaw – gdy firma dąży do niskiej ceny, na usługach dla klienta – gdy dostosowanie do jego indywidualnych potrzeb ma być podstawą przewagi konkurencyjnej firmy.

Co sprawia, że klient jest w stanie zapłacić zdecydowanie więcej za dany produkt, czy usługę rezygnując z produktów często tańszej konkurencji? Odpowiedź jest prosta – dzieje się tak zazwyczaj, dzięki odczuciu, że wybierając konkretny produkt- w tym przypadku dżinsy damskie firmy X, otrzymuje wraz z nim trudnodefiniowalną wartość – wartość dodaną. Marka X odpowiada potrzebom każdej z grup docelowych. Docelowy rynek dla produktów firmy X stanowiły kobiety powyżej 25. roku życia, pewne siebie, pozbawione kompleksów konsumentki, które przy zakupach kierowały się głównie swoimi potrzebami. Odbiorcę odzieży X zdefiniować można jako kobietę, która nie potrzebuje do szczęścia jakiejś konkretnej marki czy też związanych z nią wartości. Ma poczucie własnej wartości i traktuje firmę X jako rozsądny, bezpieczny wybór – po prostu dobrą, solidną markę. Poczucie przynależności klienta do danej grupy społecznej, a tym samym danej marki jest szczególnie ważne, gdyż świadomie lub nie doświadczają go wszyscy konsumenci.

5/5 - (2 votes)

Cena

Polityka cenowa firmy X odzwierciedla ambicje firmy i gwarantuje jej rozwój; Zasady zakupu towarów są jasne i przejrzyste dla wszystkich. Dżinsy damskie firmy X są pozycjonowane pomiędzy produktami firm konkurencyjnych. Każdego roku w styczniu w firmie dokonywana jest korekta cenowa  uwzględniająca inflację.

Czynniki mające wpływ na kształtowanie cen przez firmę X:

Czynniki zewnętrzne

  1. Warunki konkurowania, struktura rynku, relacje
  2. Ograniczenia formalne
  3. Zachowania odbiorców

Czynniki wewnętrzne:

  1. Strategia marketingowa
  2. Inne elementy marketing – mix
  3. Koszty

Czynniki zmniejszające wrażliwość nabywców na cenę dżinsów damskich marki X:

  1. Niski udział kosztu produktu w budżecie zakupu;
  2. Strategia wysokiej jakości;
  3. Unikatowa wartość;
  4. Restrykcyjne warunki specyfikacji technicznej;
  5. Niski „finansowy udział własny”
  6. Brak możliwości porównań cen
  7. Wysokie „bariery wyjścia”
5/5 - (2 votes)

Promocja

Promocja i reklama damskich dżinsów firmy X opiera się na motywie wygody, pokazując kobiety, które po powrocie z pracy z ochotą zrzucają strój wyjściowy, by wskoczyć w spodnie marki X. Pojawiły się także spoty o tematyce rodzinnej przedstawiające w różnych codziennych sytuacjach matki z dziećmi ubrane w ulubione dżinsy marki X. Towarzyszący obrazowi kobiecy głos spoza kadru mruczał z zadowoleniem: „Spodnie, które pasują do twojego życia”. Filmiki są ciepłe i przyjazne, w przeciwieństwie do agresywnych, wyzywających i pełnych podtekstów erotycznych reklam typowych dla większości dżinsowych marek. A co najważniejsze, traktowały spodnie marki X jako strój na co dzień, a nie modny ciuch na specjalne okazje.

Kampanię telewizyjną wspierała seria reklam prasowych, które pojawiały się w różnych ilustrowanych czasopismach kobiecych. Ogłoszenia drukowane, choć z reguły bardziej racjonalne w tonie, swoim stylem nawiązywały do filmowych kuzynów. Od strony plastycznej reklamy te są bardzo lekkie i kobiece, a zamieszczony tekst ma wyrażać zrozumienie życiowych potrzeb płci pięknej.

Po zdefiniowaniu rynku docelowego, firma X przeznaczyła na jego zdobycie w pierwszym roku kampanii około 16 milionów dolarów. Choć była to kwota znacznie niższa od wydatków konkurencyjnej marki została dobrze zainwestowana. Strategia medialna zakładała skupienie się na kobietach w wieku od 25 do 44 lat, z rodzin składających się z dwóch lub więcej osób o dochodzie od 15 do 60 tysięcy dolarów rocznie. Aby dotrzeć do wybranej grupy odbiorców wykorzystano kombinację reklam telewizyjnych i prasowych, choć posunięcie to okazało się dosyć problematyczne. Wykupiono czas antenowy w okresie od marca do grudnia, zwiększając znacznie częstotliwość emisji w sierpniu i wrześniu, gdy sprzedaż rośnie w związku z zakupami na „powrót do szkoły”. Jednak sierpień i wrzesień są najgorszymi miesiącami, jeśli chodzi o oglądalność, bo ludzie spędzają wtedy większość dnia poza domem. Dlatego stacje telewizyjne pokazują niewiele nowych programów i wolą karmić widzów powtórkami.

Aby reklamy mimo to odniosły pożądany skutek, agencja reklamująca współpracująca z firma X wykupiła czas antenowy jedynie między 21 a 23.30, czyli w porze, gdy ludzie albo wracają do domu, albo położyli już dzieci do łóżek. Chcąc jak najlepiej wykorzystać dostępne środki finansowe i mieć pewność, że przekaz dotrze do właściwych odbiorców, zdecydowano się na emisje głównie w drugiej połowie tygodnia, a więc od środy do piątku, i przede wszystkim na obszarach najliczniej zamieszkałych przez nabywców marki X.

Reklama prasowa miała odegrać podwójną rolę: wpłynąć na konsumentów i na dystrybutorów. Detaliści zazwyczaj wybierali produkty z bogatej oferty marki X na chybił trafił i często traktowali je jako towar niezbyt dochodowy, ale przyciągający klientów do sklepu. Ograniczając asortyment i promując osobno poszczególne modele, firma pokazała sprzedawcom, które wyroby powinny być najbardziej chodliwe. Następnie jej handlowcy z atutem w postaci reklam ruszyli w teren, by przekonywać detalistów do sztandarowych produktów firmy X.

Aby skutecznie dotrzeć do potencjalnych klientek, wyróżniono trzy kategorie tytułów prasowych:

  • moda: „Elle”, „Glamour”, „Vogue”
  • rozrywka i zainteresowania ogólne: „People”, „Entertainment Weekly”
  • życiowe pasje: „Parenting”, „Country Living”, „Redbook”
5/5 - (2 votes)