Produkt marketingowy sportu

Produktem, zdaniem W. Pride’a i O. Ferell’a jest każda rzecz, zarówno korzystna jak i niekorzystna, którą otrzymujemy w ramach wymiany. Jest to zbiór materialnych i niematerialnych cech zawierających użyteczności oraz korzyści funkcjonalne, społeczne i psychologiczne. Według Ph. Kotlera produkt to cokolwiek, co może się znaleźć na rynku, zyskać uwagę, zostać nabyte, zużyte lub skonsumowane, zaspokajając czyjeś pragnienie lub potrzebę. Może, więc nim być zarówno towar i usługa, idea, czy też kombinacja tych trzech cech, a także organizacja lub miejsce. Tworzy go zespół cech i funkcji służących do zaspokajania potrzeb i rozwiązywania problemów nabywcy. Produkt, poza wartościami zaspokajania potrzeb, musi posiadać walory rynkowe i marketingowe, które motywują i skłaniają konsumentów do ich kupowania. Jest on, więc kompozycją różnych wartości i walorów, które uzyskuje nabywca z jego posiadania i użytkowania. Z tych względów w odniesieniu do terminu „produkt” stosowane są synonimy: „pakiet wartości” a także „wiązka korzyści”.

Produkt sportowy to oferta adresowana do zorientowanych na sport konsumentów, zaspokajająca ich potrzeby zdrowia, aktywności ruchowej, rozrywki, radości przebywania w grupie, poprawy sylwetki, fascynacji i emocji oraz estetyki. Dominującą właściwością tego produktu jest jego usługowy charakter. Wynikają stąd takie cechy jak[1]:

  • złożoność,
  • komplementarność i jedność procesu wytwarzania,
  • wymiany i konsumpcji,
  • niemożność wytwarzania na zapas,
  • pewnego rodzaju nieuchwytność,
  • swoisty brak właściciela,
  • sezonowość.

Produkt sportowy jest konsumowany zazwyczaj publicznie, a jego nabywca osiąga zadowolenie przez kontakt towarzyski. Na jego strukturę składają się: postać gry, widowisko i jego gwiazdy, bilety, obiekty i tereny sportowe, sprzęt i ubiory sportowe, personel i jego kontakty z konsumentami sportowymi oraz ogólny wizerunek. Lista tak określonych części składowych produktu sportowego nie jest wyczerpująca, a jedynie zwraca uwagę na złożoność wiązki korzyści, którą uczestnik gry lub kibic nabywa.[2]

Przemysł sportowy jest rynkiem, na którym oferowane są takie towary jak sport, fitness, rekreacja, artykuły związane z wypoczynkiem i przyjemnością, a także różne formy aktywności, dobra, usługi, miejsca i pomysły. Przykładowymi produktami oferowanymi w ramach przemysłu sportowego są[3]:

  • aktywny udział w sportach,
  • udział w sportach w charakterze widza,
  • merchandising promocyjny, służący promowaniu sportów, ćwiczeń fitnessowych i wydarzeń sportowych,
  • obiekty lub tereny niezbędne do uprawiania sportu,
  • indywidualna oferta prowadzenia spraw finansowych, prawnych i promujących sportowca uprawiającego sport zawodowy,
  • ilustrowane magazyny sportowe, poświęcone jednej lub wielu dyscyplinom sportowym.

Na rozwój przemysłu sportowego wpłynęło wiele czynników, takich jak[4]:

  • wzrastająca ilość nowych i zróżnicowanych zajęć sportowych, fitnessowych i rekreacyjnych;
  • wzrost liczby miejsc oferowanych przez te same dyscypliny sportowe;
  • wzrost liczby i rodzajów ilustrowanych magazynów sportowych i handlowych;
  • wydłużenie się czasu wolnego;
  • rosnąca rola środków masowego przekazu;
  • boom fitnessowy z lat 70;
  • wzrost liczby i typów obiektów, imprez sportowych i udziału w nich ludzi;
  • ekspansja dóbr i usług sportowych skierowanych do różnych segmentów rynku;
  • wzrost liczebności różnych dyscyplin sportowych na poziomie zawodowym, fitnessu i rekreacji;
  • przejście od obiektów jednofunkcyjnych jednofunkcyjnych do wielofunkcyjnych;
  • wzrost liczby zajęć sportowych dostosowanych do potrzeb różnych grup społecznych;
  • rozwój sponsoringu i finansowania sportu przez społeczność biznesową;
  • coraz częstsze wykorzystanie znanych sportowców w promocji produktów;
  • podnoszenie poziomu edukacji sportowej;
  • wzrost zysków ze sportu;
  • zmiany w technologii produkcji sprzętu sportowego, usługach i szkoleniach;
  • uwydatnienie roli sportu jako produktu konsumenckiego;
  • rozwój marketingu i orientacji marketingowej w przemyśle sportowym;
  • podnoszenie kwalifikacji menedżerów sportowych;
  • globalizacja sportu i powstanie globalnego rynku sportu.

W opinii badanych menedżerów kluby, którymi zarządzają, mają do zaoferowania mieszkańcom regionu odpowiednio, wg liczby wskazań: organizację wolnego czasu, festyny rozrywkowe, imprezy sportowe, rozrywkę, emocje sportowe oraz obiekty sportowe do wykorzystania.[5]

Sport, sam w sobie, określany jest jako świadoma, dobrowolna działalność człowieka, podejmowana głównie dla zaspokojenia potrzeby zabawy, popisu i walki, a także wewnętrznego doskonalenia się w drodze systematycznego rozwoju cech fizycznych, umysłowych i wolicjonalnych.[6]

Wyróżnia się dwa jego podstawowe rodzaje:

  • rekreacyjny – inaczej masowy – nazywany „sportem dla wszystkich”, uprawiany w intencji zabawy, przyjemności czy utrzymania zdrowia;
  • wyczynowy – kwalifikowany – w celu osiągnięcia maksymalnej sprawności, zapewniającej zwycięstwo lub co najmniej czołową lokatę w zawodach sportowych, także dla korzyści materialnych.

Takie ujęcie istoty produktu w obszarze sportu pozwala na wyodrębnienie różnic marketingu w sporcie dla wszystkich i sporcie wyczynowym, widoczne przede wszystkim w precyzowaniu celów, które mogą być przedstawione w następujący sposób:[7]

Sport wyczynowy

Rysunek. 4: Cele sportu wyczynowego.

Źródło: J. Klisiński Sport dla wszystkich, rekreacja dla każdego TKKF Warszawa 1996, s.23

Sport dla wszystkich

Rysunek. 5: Cele sportu dla wszystkich.

Źródło: Źródło: J. Klisiński Sport dla wszystkich, rekreacja dla każdego TKKF Warszawa 1996, s.23

Ekspansywna polityka rynkowa wymaga stałego weryfikowania istoty rdzenia produktu sportowego oraz prawidłowości struktury sportowego produktu rzeczywistego i poszerzonego. Produkt sportowy ma wyjątkowy charakter, gdyż jest nieuchwytny, zmienny, subiektywny w odbiorze i weryfikowalny poprzez doświadczenie. To, do czego konsument przekonuje się w sporcie jest całkiem subiektywne. Stąd też usatysfakcjonowanie konsumenta sportowego jest skrajnie trudnym zadaniem.[8]

Dynamika, z jaką rozwija się marka rynkowa dowolnego przedsiębiorstwa, organizacji czy produktu, zależna jest od bardzo wielu czynników. Są wśród nich istotne dla marki: wewnętrzne i zewnętrzne, formalne i organizacyjne, historyczne i te, które determinują rozwój rynku w przyszłości. Doskonałą, bo prostą, metodą opisującą przedsiębiorstwo, w wymiarach z punktu widzenia rozwoju marki może być analiza z perspektywy tzw. „pięciu sił sfery marki”, opisana, przez Leslie de Chernatony w książce „Marka”. Interpretację poszczególnych sfer oddziałujących na markę, z punktu widzenia klubu sportowego, można przedstawić następująco:

Tabela 7. Pięć sił oddziałujących na sferę marki rynkowej przedsiębiorstwa rynkowego z punktu widzenia klubu sportowego.

Według Leslie de Chernatony W interpretacji marki klubu sportowego
Siła 1: Korporacja kreująca markę Klub sportowy wraz z poszczególnymi sekcjami sportowymi i działami spełniającymi funkcje administracyjne.
Siła 2: Dystrybutorzy marki Partnerzy współpracujący przy dystrybucji marki z uwzględnieniem szczególnej pozycji mediów w kształtowaniu marki związanej ze sportem.
Siła 3: Klienci marki Kibice, sympatycy oraz inni klienci korzystający z oferty klubu sportowego.
Siła 4: Konkurencja dla marki Inne kluby sportowe oraz firmy oferujące usługi konkurencyjne w stosunku do oferty klubu sportowego.
Siła 5: Makrośrodowisko (polityczne, ekonomiczne, społeczne, technologiczne) Makrośrodowisko, w którym działa klub sportowy ze szczególnym uwzględnieniem funkcji społecznej właściwej klubom sportowym.

Źródło: H.Mruk, P. Jardanowski, Jordanowski. Matecki, K. Kropielnicki Sport & Business Sport & Bussines Foundation, Poznań 2005, s.235


[1] J. Klisiński Marketing w sporcie Warszawa 1994, s.48

[2] Tamże, s.51

[3] J. Klisiński Profesjonalizacja i profesjonaliści w zarządzaniu sportem Politechnika Częstochowska 2000, s.10

[4] Tamże s.11

[5] H. Mruk Marketing Sportowy – możliwości, szanse, korzyści, zagrożenia Wyd. PRODRUK, Poznań 2002, s.116

[6] B. Ryba Podstawy organizacji i zarządzania kulturą fizyczną Polska Korporacja Menedżerów, AWF Warszawa, s.23

[7] J. Klisiński Sport dla wszystkich, rekreacja dla każdego TKKF Warszawa 1996, s.23

[8] J. Klisiński Marketing w sporcie Warszawa 1994, s.49

5/5 - (1 vote)

Identyfikacja odbiorców działań promocyjnych. Propozycje działań Public Relations

Aby zmienić (uzupełnić) wyobrażenie otoczenia o charakterze miasta, należy działania in­formacyjne skierować do wielu różnych grup zainteresowania. Dlatego odbiorców działań promocyjnych podzielona na dwie grupy:

  1. Odbiorców wewnętrznych miasta mieszkańcy,
  2. firmy działające na terenie miasta, organizacje non-profit działające w Sopocie

Odbiorców zewnętrznych, do których zaliczymy:

  • mieszkańców Polski zainteresowanych wypoczynkiem w Sopocie (turyści krajowi) mieszkańcy Europy i inni cudzoziemcy zainteresowani wypoczynkiem w Sopocie (turyści zagraniczni)
  • osoby zainteresowane korzystaniem z usług sanatoryjnych potencjalni inwestorzy
  • środowiska opiniotwórcze (tzw. liderzy opinii, mogą być nimi lekarze, specjaliści od reha­bilitacji, a także biura podróży)
  • mieszkańcy Gdańska i Gdyni zainteresowani korzystaniem z kultury i rozrywki w Sopocie.

W ramach możliwość należy przeprowadzić badania, które miałyby na celu zbadanie wize­runku obcego miasta. Zbadanie wizerunku własnego miasta i porównanie go z wizerunkiem obcym. Ponad to w/w badania pomogły by poznać bliżej zachowania i preferencje odbiorców przekazu promocyjnego.

Badanie te można by przeprowadzić korzystając z Internetu, wykorzystując portale interne­towe, np. ONET.

Propozycje działań Public Relations

Grupa docelowa Cel działań Przykłady działań
Mieszkańcy Sopotu,

Dorośli i dzieci

Zwiększenie świadomości miesz­kańców Sopotu i okolic na temat

walorów Sopotu jako uzdrowiska.

Co to znaczy, że Sopot jest mia­stem o statucie uzdrowiska? Jakie

niesie to ze sobą szanse, a jakie

zagrożenia?

Promocja nowej strony WWW

wśród mieszkańców

Zorganizowanie konkursu w szkołach podstawo­wych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych na
temat Sopotu, jego walorów przyrodniczych,
kulturalnych, itp.

Konkurs mógłby mieć dwie formy: artystyczną, (np.
dzieci musiałyby coś
narysować na temat Sopotu, napisać jakiś esej, wypracowanie, itp.),

testu, z wiedzy ogólnej na
temat miasta. Jeżeli chodzi o drugą formę, informacje do
testu można

by było znaleźć na nowej
stronie WWW

Mieszkańcy miasta,

firmy działające na

terenie miasta

Zwiększenie świadomości miesz­kańców, stworzenie pewnego

namacalnego dowodu tego, że

Sopot jest uzdrowiskiem

Rozstrzygnięcie konkursu na logo uzdrowiska

Sopot. Byłby to punkt wyjścia
do opracowania systemu identyfikacji wizualnej Uzdrowiska. Ogło­szenie tej informacji, m. in. za pośrednictwem mediów.

Kierownictwo placówek

świadczących usługi:

gastronomiczne, kultu­ralne, rozrywkowe,

hotelarski, sanatoryjne

itp., pracownicy UM

Sopot

Poprawa współpracy, między

wymienionymi grupami. Wspólna

promocja Sopotu, stworzenie

poszerzonego produktu tury­stycznego Sopotu ( produkt reha­bilitacyjny mógłby zostać rozsze­rzony np. o możliwość korzystania

z basenów AquaParku Sopot.

Zorganizowanie spotkania z tymi grupami. Zorga­ni-
zowanie „minitargów”, na których placówki

mogłyby się zaprezentować. Opracowanie planu

wspólnych działań, który miałyby na celu wspólną

promocję Sopotu, na zasadzie partnerstwa mię­dzy placówkami. Wybór osób odpowiedzialnych za ocenę wyników tych działań.

Tzw. Liderzy opinii

(lekarze, biura podróży)

Zwiększenie świadomości w tych

grupach na temat walorów

uzdrowiskowych, kulturalnych i

rozrywkowych miasta

Zorganizowanie spotkania na temat Sopotu i jego zalet

Zorganizowanie targów o tematyce sanatoryjno-uzdrowiskowej

Udział miasta w podobnych imprezach w Polsce i
w Europie

Pracownicy Informacji

Turystycznej i Uzdrowi­skowej

Polepszenie obsługi turystów,

lepszy przepływ informacji miedzy

sanatoriami a Informacją Tury­styczną i Uzdrowiskową

Zwiększenie ilości informacji
na temat poszcze­gólnych placówek w Sopocie, dostępnych w sie­dzibie Informacji. Nie mogą to być tylko informa­cje, które można znaleźć na stronach interneto­wych

Pojawienie się tam folderów i katalogów na temat

uzdrowiska Sopot

Dziennikarze TV, pra­sowi, radiowi (zasięg

lokalny)

Zwiększenie świadomości istnie­nia Sopotu na polskiej mapie

uzdrowisk

Zdobycie przychylności dziennika­rzy zgodnie z regułą, że to co

znamy lubimy bardziej

Zorganizowanie spotkania z dziennikarzami. Mogłoby one być połączone z wycieczką po sana­toriach; przygotowanie z myślą o nich broszur informacyjnych na temat walorów Sopotu Dostarczanie
co jakiś czas informacji na temat sanatoriów itp.
Grupa docelowa
znamy lubimy bardziej
Dziennikarze TV, pra­sowi, radiowi, (zasięg

ogólnopolski). Osoby

odpowiedzialne za

tworzenie portali i wor-

tali w Internecie

Zwiększenie świadomości istnie­nia Sopotu na polskiej mapie

uzdrowisk

Zdobycie przychylności dziennika­rzy zgodnie z regułą, że to co

znamy lubimy bardziej

Zorganizowanie spotkania z dziennikarzami.

Mogłoby one być połączone z wycieczką po sana­toriach; przygotowanie z myślą o nich broszur

informacyjnych na temat walorów Sopotu Dostarczanie co jakiś czas informacji na temat sanatoriów itp., uaktualnianie ich przede wszyst­kim w serwisach tematycznych i wortalach.

Pracownicy UM Sopot,

kierownictwo sanato­riów w Sopocie

Stworzenie wspólnej, spójnej

identyfikacji wizualnej Uzdrowiska

Sopot, w tym sanatoriów (Leśnik, Helios, Zespół Reumatologiczny)

Należałoby w tym wypadku zwrócić uwagę na

takie elementy jak:

o Logo uzdrowiska Sopot

o Strona ulotki i foldery

o Wzory dokumentów wykorzystywane przez

poszczególne sanatoria

o wizytówki

o Ubiory i/lub identyfikatory pracowników sana­toriów

o Oznakowanie pojazdów należących do pla­cówek rehabilitacyjnych w Sopocie

o Strona WWW

Wszystkie w/w elementy powinny jednoznacznie

kojarzyć się z uzdrowiskiem Sopot, przy czym

powinny podkreślać indywidualność każdej z

placówek sanatoryjnych

Władze Samorządowe

Gdańska, Gdyni, Sopo­tu

Zaciśniecie współpracy z Gdań­skiem i Gdynią w celu wypromo­wania Trójmiasta, po przez pod­kreślanie cech wspólnych i tych,

przez które miasta się dopełniają.

Dzięki temu może powstać zupeł­nie nowy produkt turystyczny

oferowany przez te miasta.

Zorganizowanie spotkań z osobami odpowie­dzialnymi za promocję poszczególnych miasta

i całego Trójmiasta.

Można by w trakcie tych spotkań podjąć się orga­nizacji wspólnych imprez, itp.

Źródło: Opracowanie własne

Powyżej podano tylko podstawowe i wybrane działania, które mogłyby pomóc w wypromowaniu Sopotu jako miasta o walorach uzdrowiskowych. Odbywało by się to za po­mocą kanałów pośrednich, a co za tym idzie w/w działania mogłyby spotkać się z większym za­ufaniem ze strony potencjalnych odbiorców niż typowa reklama. Dzięki tym zabiegom mieszkań­cy Sopotu i Polski powinni dowiedzieć się, że Sopot jest uzdrowiskiem oraz z czym to się wiąże.

Warto tu jeszcze raz zwrócić uwagę na problem witryny internetowej dla uzdrowiska Sopot.

Potencjalny turysta lub kuracjusz nie znając miasta poszukuje w Internecie informacji, które da­dzą mu ogólny obraz tego, co może go w nim spotkać. Czyli będzie poszukiwać informacji o walorach turystycznych, krajobrazowych, leczniczych itp. a także o poziomie cen. Dopiero, gdy zdecyduje się tu przyjechać, będzie poszukiwał informacji na temat konkretnego miejsca, gdzie zamieszka, gdzie będzie spędzać wolny czas.

Obecna strona internetowa, zaspokaja tą drugą potrzebę. Bowiem, znajduję się tu baza adresów do konkretnych miejsc. Niestety, jak wcześniej wspomniano nie ma w niej żadnych opisów, które przybliżyły by internaucie dane miejsce. Dlatego należałoby dostosować istniejące strony WWW do potrzeb turystów, lub stworzenie odrębnej, która umożliwiałaby w szybki sposób dostęp do informacji na bazy sanatoryjnej miasta. Taka strona mogłaby otwierać się po kliknieciu w pasku menu na stronie głównej miasta w UZDROWISKO.

5/5 - (1 vote)

Marketing terytorialny – pojęcie i istota

[kontynuujemy prezentację pracy magisterskiej o promocji miasta]

Biorąc pod uwagę powyższe definicje zauważamy, że marketing w wielu przypadkach postrzegany jest jako proces zarządzania, który ekonomicznie i skutecznie rozpoznaje, przewiduje i zaspokaja potrzeby oraz pragnienia klientów. W świetle takiego określenia marketing terytorialny można zdefiniować jako rynkową koncepcję zarządzania jednostką osadniczą — jako zarządzanie zmierzające do zaspokojenia potrzeb i pragnień mieszkańców oraz „gości” przez wcześniejsze ich rozpoznanie i przewidywanie zmian, a jednocześnie oparte na racjonalnym wykorzystaniu całokształtu posiadanych zasobów.

Przedstawiając różne, możliwe sposoby definicyjnego ujęcia marketingu terytorialnego wskazano na pięć aspektów marketingu miasta (gminy):

Aspekt filozoficzny — wskazuje on, że problemy, życzenia i potrzeby odbiorców (klientów) powinny być uwzględniane na pierwszym planie odpowiednio do hasła „ frontem do klienta — bliżej klienta”

Aspekt informacyjny — zgodnie z nim zaspokojenie potrzeb mieszkańców i potencjalnych klientów jest uwarunkowane posiadaniem informacji na temat ich potrzeb, problemów, wymagań i zachowań. Dlatego podstawową cechą skutecznego marketingu terytorialnego jest systematyczne badanie i analiza oczekiwań oraz życzeń docelowych grup klientów.

Aspekt strategiczno—operacyjny — oznacza, że osiągnięcie oczekiwanych (pożądanych) reakcji ze strony „rynków” wymaga opracowania długofalowego planu działania oraz wykorzystania wszystkich możliwych instrumentów „marketing — mix”

Aspekt różnicowania działań — mówi o tym, że marketing terytorialny wymaga zastosowania zasady zróżnicowanego traktowania „klientów” jednostki osadniczej. Dotyczy to sposobu myślenia w kategoriach grup docelowych występujących w obrębie i poza miastem, czyli osób oraz instytucji „wewnętrznych” i „zewnętrznych” będących adresatami działań.

Aspekt koordynacji i planowania – mówi o potrzebie działania określonego nie tylko potrzebami pojedynczych grup docelowych, ale przede wszystkim skoordynowanego planu.[1]

[1] A. Szromnik, Marketing terytorialny — koncepcja ogólna i doświadczenie praktyczne; Marketing terytorialny; Praca zbiorowa pod redakcją Tadeusza Markowskiego; PAN Warszawa 2002, s. 44 – 45

5/5 - (2 votes)

Budowa świadomości istnienia firmy, marki, produktu lub strony WWW

Ta forma reklamy może dotyczyć zarówno szerokiego audytorium, jak i określonych grup docelowych. W przypadku szerokiej grupy odbiorców najczęściej kreowany jest wizerunek firmy i jej produktów, natomiast w przypadku grupy docelowej, firmy nastawiają się na kreowanie wizerunku i budowę świadomości konkretnych produktów czy usług. Jak twierdzi Kevin J. Clancy istnieją cztery zasady promowania marki[1]:

  • dokładne określenie potencjalnych klientów, którzy przyniosą firmie największe korzyści,
  • wprowadzenie na rynek produktu lub usługi, która będzie w większym stopniu zaspokajała potrzeby wybranej grupy klientów niż produkty lub usługi oferowane przez konkurencję,
  • wyraźne zaznaczenie, co odróżnia nowy produkt lub usługę, od innych dostępnych na rynku (dlaczego warto kupić ten produkt, a nie inny),
  • dostarczenie na rynek produktu lub usługi odpowiadającą wizerunkowi z promocji.

Tworzenie wizerunku firmy, marki, produktu, strony WWW i jej rozpoznawalności daje większy efekt w tradycyjnych mediach. Przykładem mogą tu być dwa największe polskie portale: Wirtualna Polska (http://www.wp.pl) i Onet.pl (http://www.onet.pl). Pierwszy serwis kreuje świadomość marki w reklamowych spotach telewizyjnych oraz poprzez reklamę zewnętrzną (billboardy), drugi – świadomość marki poprzez sponsoring audycji radiowych oraz świadomość produktu i serwisu WWW w telewizji.

Projektowanie i wykonanie reklamy

Wykonanie projektu jest najdłuższym i najtrudniejszym etapem konstruowania programu reklamowego. Można je podzielić na następujące czynności[2]: ustalenie budżetu akcji reklamowej, wybór mediów, ustalenie treści i formy przekazu, pomiar efektów akcji. Zostaną one przedstawione w dalszej części pracy.


[1] K. J. Clancy, Śmiertelna szybkość wchodzenia do sieci, „Gazeta Wyborcza”, nr 147/2000, s. 32.

[2] Opracowanie własne na podstawie K. Przybyłowski…, op. cit, s.507.

5/5 - (4 votes)

Określenie celów reklamy

Reklamy, które koncentrują się na sprzedaży produktu lub usługi, można podzielić na trzy podstawowe formy[1]:

  1. reklamy pionierskie (informujące),
  2. reklamy konkurencyjne (perswazyjne),
  3. reklamy przypominające.

Reklamy pionierskie stosuje się w początkowej fazie życia produktu tj. przy wprowadzaniu jej na rynek. Ma ona na celu przede wszystkim[2]:

  • informowanie rynku o nowych produktach,
  • sugerowanie nowych zastosowań produktu,
  • informowanie rynku o zmianie ceny (zdobywanie do nowych segmentów rynku),
  • wyjaśnianie sposobu działania produktu,
  • opisywanie świadczonych usług,
  • poprawianie fałszywych wyobrażeń o produkcie,
  • redukowanie obaw klientów,
  • budowanie wizerunku przedsiębiorstwa.

Reklamy konkurencyjne stosuje się w fazie wzrostu sprzedaży produktu i fazie nasycenia rynku produktem. Główne cele reklamy konkurencyjnej to[3]:

  • nakłanianie klienta do zakupu,
  • budowanie świadomości marki,
  • zmiana postrzegania przez konsumenta atrybutów produktu,
  • zachęcanie konsumenta do zmienienia dotychczasowej marki produktu na markę reklamodawcy,
  • nakłanianie klienta do szybszego dokonania zakupu.

Reklama przypominająca jest stosowana najczęściej w fazie spadku sprzedaży produktu. Jej najważniejsze cele to[4]:

  • przypominanie marki produktu;
  • przypominanie konsumentowi o tym, że produkt może mu być potrzebny w najbliższej przyszłości;
  • przypominanie o istnieniu produktu poza sezonem największej sprzedaży;
  • przypominanie odbiorcom, gdzie dany produkt mogą nabyć;
  • utrzymywanie wcześniej zdobytej świadomości o produkcie.

Inną formą reklamy jest reklama instytucjonalna. Tego typu reklama stosowana jest zwykle aby wzmocnić programy public relations lub aby przeciwstawić się reklamie konkurencji. Celem reklamy instytucjonalnej (organizacji) jest wytworzenie pozytywnego wizerunku firmy oraz stanu przychylności wobec niej. Reklamę instytucjonalną stosują często takie firmy, jak PZU, Mercedes Benz, czy IBM, chcąc wzbudzić zaufanie do nazwy firmy. Zazwyczaj stosowane są cztery formy reklamy instytucjonalnej[5]:

  1. reklama orędownicza,
  2. pionierska reklama instytucjonalna,
  3. instytucjonalna reklama konkurencyjna,
  4. instytucjonalna reklama przypominająca.

Reklama orędownicza prezentuje stanowisko firmy w określonej sprawie. Zajmowanie określonego stanowiska przez przedsiębiorstwo może znacząco wpływać na klimat, jaki będzie panował wokół firmy.

Pionierskie reklamy instytucjonalne, podobnie jak reklamy produktów, są wykorzystywane, aby informować, czym jest firma, jaki jest zakres jej działalności lub gdzie jest zlokalizowana.

Instytucjonalna reklama konkurencyjna promuje korzyści określonej klasy produktów w relacji do klasy z nią konkurencyjnej. Ta forma reklamy jest wykorzystywana na rynkach, na których przedmiotem konkurencji są ci sami nabywcy. Przykładowo polscy producenci masła rozpoczęli kampanię reklamową, której celem jest podkreślenie walorów smakowych w stosunku do margaryny.

Instytucjonalna reklama przypominająca, podobnie jak reklamy przypominające produktu, ponownie zwracają uwagę konsumentów rynku docelowego na nazwę organizacji, tworzony wokół niej klimat i promowany wizerunek.

Ważne jest, by określić cel reklamy możliwie precyzyjnie. Dzięki temu będzie można ustalić w jakim stopniu został on zrealizowany.

[1] K. Przybyłowski…, op. cit., s.504.

[2] Ph. Kotler…, op.cit. s. 579.

[3] Tamże, s. 579.

[4] Tamże, s. 581.

[5] K. Przybyłowski,… op. cit., s.506.

5/5 - (1 vote)